Alleen bij God is stilte voor mijn ziel; mijn redding komt van Hem. Alleen Hij is mijn rots, mijn redding, mijn burcht, hoe zou ik dan bezwijken. Alleen bij God is rust, mijn ziel; ja, van Hem komt wat ik hoop. Alleen Hij is mijn rots, mijn redding, mijn burcht, ik wankel niet, want Hij zal van mijn zijde niet wijken. In God is mijn redding en mijn eer; Ja, mijn sterke rots, mijn toevlucht is Hij, God de Heer. - Amen - Naar Psalm 62:2,3,6,7,8

zondag 30 september 2012

Week 40 - Ambitie

Want waar afgunst en eigenbelang is, daar heersen wanorde en allerlei kwade praktijken.
Maar de wijsheid die van boven is, is ten eerste rein, vervolgens vreedzaam, welwillend, voor rede vatbaar, vol barmhartigheid en goede vruchten, onpartijdig en ongeveinsd.
HSV

Waar jaloezie en egoïsme heersen, vieren wanorde en allerlei kwaad hoogtij.
De wijsheid van boven daarentegen is vóór alles zuiver, en verder vredelievend, mild en meegaand; ze is rijk aan ontferming en brengt niets dan goede vruchten voort, ze is onpartijdig en oprecht.
NBV

Jacobus 3:16,17

Ambitie, wat een lastig onderwerp.
Ik ben al jaren fulltime moeder en huisvrouw.
Om heel eerlijk te zijn, ik heb vanaf mijn trouwen niet meer buitenshuis gewerkt.
- Mijn lichamelijke gesteldheid liet dat ook niet meer toe.
Het laatste jaar dat ik gewerkt heb, bestond meer uit thuis op bed liggen dan nog kunnen werken -
Maar echt ambities heb ik ook nooit gehad.
Ik hoefde niet zo nodig die maatschappelijke ladder te beklimmen.
Ik was gewoon tevreden met wie ik was en mijn verlangens waren simpel en eenvoudig.
Van klein meisje af aan waren er maar twee dingen die ik waar ik naar verlangde, zuster worden en moeder.
(het liefste gewoon moeder, maar ik begreep ook wel op een gegeven moment dat ik waarschijnlijk voordat het zover was, toch eerst nog even moest werken, en ja, die keus was ook niet moeilijk)
Al waar ik naar verlangde was simpelweg ‘zorgen voor’.
En als dat nog niet als moeder zou zijn, dan in ieder geval als zuster.
En zo werd ik tot aan mijn trouwen ziekenverzorgster met hart en ziel.
Als je nog van een roeping zou spreken, dan zou ik zeggen dat dit mijn roeping was.
(Mijn meest favoriete boekje, vanaf de eerste kennismaking, was dan ook: Florence Nightingale)
Ook in mijn functie als ziekenverzorgster had ik geen ambitie tot meer of hogerop.
Al waar ik naar verlangde was om er voor de mensen te zijn, ze te helpen en met liefde te omgeven.

Dit alles maakt het voor mij wel lastig om te schrijven over dit onderwerp.
Ambitie is mij dus behoorlijk vreemd, en ‘geestelijke’ ambitie …?...
Tja.

Ik ben daarom maar als eerste gaan opzoeken wat nu eigenlijk de definitie van ambitie is.
Ik weet het natuurlijk best wel, maar ik vond het niet verkeerd om het nog eens goed in duidelijke bewoordingen te lezen.
Per slot van rekening is het mij behoorlijk vreemd, dus misschien toch eens goed om me erin te verdiepen.
Goed, ambitie, de definitie/betekenis.

Ambitie is ernaar streven hogerop te komen in de organisatie; gedrag vertonen dat erop
is gericht carrière te maken en succes te boeken.
Zich moeite geven zichzelf te ontwikkelen om dit te bereiken.
Of:
Verlangen hogerop te komen.
Of:
Eerzucht, streven, ijver.

Ambitie geeft mij eigenlijk altijd wel een beetje een negatieve smaak in de mond.
Mensen die zichzelf omhoog werken en dan negen van de tien keer ten koste van een ander.
Mensen die vol zijn van zichzelf en daarbij geen ruimte hebben, geen oog, voor een ander.
Past ambitie dan wel in de kerk?
Kunnen geloof en ambitie samen gaan?
Of is ambitie iets wat bij de wereld hoort en niet bij christen zijn?
Of kan het samengaan, maar moet je extra waakzaam zijn?
Of is ambitie per definitie niet goed?
Toch wel een hoop vragen die bij mij boven komen nu ik hier over nadenk.
Op het kalendertje staat ergens in het midden: ‘Pas op voor geestelijke ambitie.’
Pas op, gevaar!

Hoewel ikzelf niet bepaald ambitieus ben aangelegd, geloof ik niet dat het per definitie fout hoeft te zijn.
Maar, ik geloof zeker wel dat er gevaren aan kleven, zowel aan gewone ambitie als aan geestelijke ambitie.
De kans, dat we in het streven om hogerop te komen, Hem uit het oog verliezen is duidelijk aanwezig.
En dat we in ons verlangen om hogerop te komen, over anderen heen walsen, ook.
Om maar niet te spreken van het voor Hem uit gaan lopen in onze ijver om hoger op te komen.
En als eerzucht in ambitie sluipt, dan blijft er helemaal geen ruimte meer over voor Hem, omdat we te vol van onszelf zijn geworden, in plaats van vol van Christus.
Hoeveel te meer geldt dit dan inderdaad wel niet voor geestelijk ambitie, want hoe zou God ons nog kunnen gebruiken als wij vol zijn van onszelf?

Om wie draait ons leven?
Wie en wat is het belangrijkste in ons leven?
Is waar ambitie je kan brengen meer waard dan je relatie met God de Vader?

De tekst die ter overdenking meegegeven wordt, laat zien wat er gebeurt, als we onze ambitie niet naast Gods woord leggen, onderwerpen aan Zijn wil, niet brengen onder Zijn gezag en autoriteit.

Want waar afgunst en eigenbelang is, daar heersen wanorde en allerlei kwade praktijken.
Waar jaloezie en egoïsme heersen, vieren wanorde en allerlei kwaad hoogtij.

Als ambitie je afgunstig en egoïstisch maakt, dan wordt het toch wel tijd om eens achter je oren te krabben en jezelf de vraag te gaan stellen waar je nu toch eigenlijk mee bezig bent.
Want het zijn dingen die niet voortkomen uit de Geest van God, maar uit de wereld en ze blijven duidelijk niet zonder gevolgen.

Maar de wijsheid die van boven is, is ten eerste rein, vervolgens vreedzaam, welwillend, voor rede vatbaar, vol barmhartigheid en goede vruchten, onpartijdig en ongeveinsd.
De wijsheid van boven daarentegen is vóór alles zuiver, en verder vredelievend, mild en meegaand; ze is rijk aan ontferming en brengt niets dan goede vruchten voort, ze is onpartijdig en oprecht.

Ja, zeg je nu misschien, maar dan kom ik nooit waar ik wezen moet.
Is dat zo?
Dat geloof ik namelijk niet.
Ik geloof dat we een God hebben die Almachtig is en dat Hij ervoor kan zorgen dat je op een bepaalde plaats een functie krijgt, ongeacht wat voor capriolen een ander ook uithaalt om je voorbij te streven.
De belangrijkste vraag voor onszelf moet altijd zijn: Heere, wat is Uw wil?
Als God je kan gebruiken op een bepaalde hoge positie, dan brengt dat ook een grotere verantwoordelijkheid met zich mee.
Zowel in de weg daar naar toe, als de weg die je daar aangekomen, bewandelt.

Mijn gedachten gaan naar koning David.
Als jonge knul tot koning gezalfd, zou hij daar zelf naar verlangd hebben?
Hoe het ook zij, hij heeft keurig gewacht op Gods tijd en niet het heft in eigen hand genomen, terwijl hij daar zeker meerdere kansen voor heeft gehad.
Of zou hij niet ambitieus zijn geweest?

En Jozef?
In zijn dromen boog iedereen zich voor hem neer; was hij ambitieus?
Zocht hij het hogerop?
Hij werd uiteindelijk onderkoning en iedereen boog voor hem, maar op de weg daar naar toe hij alleen dat gedaan wat God behaagde.

En Petrus, had hij de ambitie om visser van mensen te worden, de rots waarop Christus zijn kerk bouwde?

Als ik op Biblija.net op zoek ga naar ambitie, dan kom ik het bijna niet tegen.
Slecht één keer in de Willibrord vertaling en een paar keer in een bepaalde Engelse vertaling.
Maar ik kom daardoor wel bij een tekst die denk ik ambitie in het juiste licht, in het juiste perspectief kan houden.

Filippenzen 2:3,4:
Doe niets uit eigen belang of ijdelheid maar wees bescheiden en acht anderen belangrijker dan uzelf.
Laat ieder niet alleen de belangen van zichzelf in het oog houden, maar ook die van anderen.
U moet de gezindheid van Christus hebben.

Als we de gezindheid van Christus hebben, dan zullen we vol zijn van Hem, en met onze ambitie bruikbare instrumenten in Gods hand.
Dan is onze ambitie niet voor onszelf, om onszelf, maar voor en om Hem.

En dat is een ambitie waar ik wel naar verlang.
Ambitie om meer op Hem te gaan lijken.




Lieve Vader in de hemel, lieve Heer Jezus, sommige dingen zijn best heel erg lastig in dit leven, omdat ze soms een goed begin hebben, maar in de loop van de tijd de verkeerde kant op gaan.
Opnieuw, Heere, komt er maar weer één ding heel duidelijk naar voren, namelijk hoe belangrijk het toch is om heel dicht met U te wandelen.
Dagelijks Uw woord te lezen, Uw aangezicht te zoeken, naar Uw stem te luisteren.
Wat is het daarbij ook belangrijk, Heere, om net als David te bidden of U ons hart wil toetsen om te zien of we ons niet op een heilloze weg bevinden.
Alleen door zo met U en dicht bij U te leven, en in Uw waarheid te wandelen, kunnen we op de juiste weg blijven.
Dank U wel, Vader, dat U ons daarvoor Uw Heilige Geest gegeven hebt om ons te helpen.
Uw Geest overtuigt van zonden, Uw Geest geeft ons wijsheid en inzicht.
Leer ons luisteren naar de zachte stem van Uw geest in ons, doe ons Hem verstaan en leer ons gehoorzaam te zijn.
Laat onze ambitie, in alles en boven alles, gericht zijn tot eer van Uw Naam en niet die van onszelf.

In Jezus ‘ Naam.

- Amen –




Laat mij in dit leven,
boven alles,
streven naar wat is
tot Uw glorie en eer.

In mijn handel
en mijn wandel.
In mijn doen
en laten.
In mijn woorden
en mijn daden.

Met een hart
dat niet vol is van mijzelf
maar van Jezus,
mijn Heiland en Heer.

-  Amen -

©Rita Klapwijk

1 opmerking:

  1. Wat heb je dit goed beschreven en verwoord. Het is herkenbaar. Ambitie en eigen werken, tegenover de wil van God. God zorgt dat ik daar kom, waar Hij mij wil plaatsen. Hij heeft de juiste timing. Wandelen met Hem en meer op Hem gaan lijken. Dank je wel voor deze woorden.

    BeantwoordenVerwijderen