Week 27 - Afhankelijkheid

'Deze dingen hebben wel een schijnreden van wijsheid, door eigenwillige godsdienst en nederigheid, en verachting van het lichaam, maar ze zijn zonder enige waarde en dienen tot verzadiging van het vlees.'
HSV

'Dat alles heeft wel de schijn van wijsheid met zijn zelfbedachte religie, zijn nederige houding en lichaamskastijding, maar in feite is het van geen enkele waarde en streelt het alleen maar zelfzuchtige neigingen.'
GNB

Kolossenzen 2:23


Na een aardige tijd te hebben zitten worstelen met het onderwerp, de gegeven Bijbeltekst en hetgeen er op het kalendertje staat, realiseer ik me dat het woord ‘afhankelijkheid’ waarschijnlijk helemaal niet zo’n populair woord is.
Misschien kan ik zelfs wel zeggen dat het helemaal geen populair woord is.

Afhankelijkheid, afhankelijk zijn, is in de tijd waarin we leven eigenlijk ondenkbaar als je ook maar enigszins een eigen keuze hebt.
Natuurlijk hebben we niet altijd een keuze.
Er kunnen dingen gebeuren of spelen vanaf de geboorte waardoor we, in meer of mindere mate, ‘gedwongen’ afhankelijk zijn van anderen.
Maar dan nog zien we in deze maatschappij dat alles er op gericht is om, waar mogelijk is, zo min mogelijk afhankelijk te zijn van anderen.
Zelfredzaamheid en zelfstandigheid is een heel belangrijk goed in onze samenleving en  waar iedereen recht op heeft.
Soms lijkt het zelfs wel alsof je door afhankelijkheid, afhankelijk zijn van anderen, minder waard bent.

Als ik ga kijken naar de definitie en de synoniemen van afhankelijk/afhankelijkheid, dan klinkt dat ook inderdaad niet als iets waar je erg vrolijk van wordt.
Definitie: situatie dat je hulp van anderen nodig hebt; het steun of hulpbehoevend zijn van anderen.
Synoniemen o.a.: onzelfstandig, onvrijheid, knechtschap, ondergeschikt, hulpbehoevend, onderworpen.
Nou, laten we eerlijk zijn, niemand wil toch graag ondergeschikt, hulpbehoevend of onderworpen zijn.

Dit alles maakt het voor sommigen dan ook heel moeilijk om te geloven en het verlossende werk van de Here Jezus aan te nemen.
Als het namelijk gaat om het herstel van de relatie tussen God en ons mensen, om redding van ons leven, om vergeving van onze zonden, om het verkrijgen van het eeuwige leven, om verlossing, bevrijding, genezing, vrede …, dan zijn we volledig en totaal afhankelijk van Jezus Christus, Gods eigen Zoon.
Er is namelijk niets dat wij kunnen doen, of laten, dat onze redding/verlossing bewerkt.
Er is niets dat wij kunnen doen, of laten, waardoor onze relatie met God wordt herstelt.
We zijn daarin totaal afhankelijk van de Here Jezus, van Zijn genadegeschenk, van Zijn verlossingswerk, van wat Hij heeft gedaan voor ons.

Menig ongelovige denkt dat hij vrij is en dat gelovigen gebonden zijn.
En misschien is dat ook wel de boodschap die we vaak (ongemerkt) uitstralen.
Je moet Bijbel lezen, je moet naar de kerk op zondag, je moet bidden, je mag dit niet, je mag dat niet …
En hoewel dit natuurlijk niet de boodschap is die door iedereen wordt uitgedragen is het wel de boodschap die het langst blijft hangen.

De gedachten van velen zullen hierbij uitgaan naar de ‘zware’ kerk; hun leven staat immers redelijk bol van alle ge- en verboden.
En dat is ook wel zo, maar toen ik de Evangelische kringen binnenkwam, ontdekte ik langzaam aan, dat zij op sommige fronten net zo wettisch waren als waar zij de ‘zware’ kerken van beschuldigden; alleen op heel andere gebieden.
En veelal hadden/hebben ze het niet eens door.
Ik ervoer het soms alsof ik ontsnapt was aan het ene wettische gebeuren en het volgende er voor in de plaats was gekomen.
Inmiddels heb ik daar redelijk mijn weg in gevonden, maar soms blijft het lastig.

Op de een of andere manier lijkt het dus bijna in de mens te zitten om iets te moeten doen.
Ook zomaar iets aannemen van iemand zonder iets terug te doen, is schijnbaar heel erg moeilijk.
Geef iemand iets cadeau, doe iets voor iemand, … en hij/zij voelt zich vaak verplicht om op de één of andere manier iets terug te doen.
Soms lijkt dat ook zo het geval te zijn in ons geloof.
We ontvangen van de Here Jezus verlossing en we leggen onszelf vervolgens vaak nog weer allerlei dingen op wat wij dan weer voor Hem ‘moeten’ doen.
En negen van de tien keer zijn het door ons mensen zelf verzonnen dingen.

Dit lijkt ook het geval te zijn in Kolosse, want Paulus waarschuwt deze gemeente voor misleidende ideeën van mensen (vers 8) en hij zegt verderop:
‘Trek u dus niets aan van kritiek als het gaat om eten en drinken, het vieren van feestdagen, Nieuwe Maan of sabbat. (vers 16)

Blijkbaar houden de Kolossenzen er anders dan andere gebruiken op na wat betreft eetgewoonten of godsdienstige gebruiken.
Paulus zegt hen echter dat ze zich niets aan moeten trekken van wat mensen daarover zeggen, maar dat ze zich in alles moeten richten op de Here Jezus.

Dingen kunnen soms heel vroom en godsdienstig lijken; we kunnen onder de indruk raken van de discipline die sommige mensen hebben, maar dit wil nog niet zeggen dat iedereen het precies zo moet doen.
Het gaat niet om de middelen, het gaat om het doel en het doel is de Here Jezus.
Het gaat er niet om wat mensen zeggen, het gaat om wat Jezus zegt.
Of zoals op het kalendertje staat: Gods woord gaat niet over onze wil, maar over die van Hem.

Door onze zondige natuur zijn we niet in staat om vanuit onszelf te leven zoals Hij het van ons vraagt.
We kunnen onszelf van alles aanleren en/of een enorme discipline opleggen, regeltjes en zo gebruiken, de vraag is dan echter: wie volgen we dan nog, en wie eren we daarmee?
Zoals we afhankelijk zijn van de Here Jesus voor onze redding, zo zijn we ook van Hem afhankelijk als het gaat om te leven zoals Hij.

Als ik nog eens naar de definitie en de synoniemen kijk van het woord afhankelijkheid, en dit plaats in het licht van afhankelijk zijn van Jezus, van God, dan krijgt dit woord een heel andere betekenis.
Daar waar afhankelijkheid in deze wereld vaak een teken van zwakte is, is het in het geloof juist andersom.
Hoe meer wij afhankelijk zijn van God, hoe meer Hij juist met Zijn kracht door ons heen kan werken.
Jezus deed niets zonder toestemming van Zijn Vader.
Hij deed niets wat Hij Zijn Vader niet had zien doen.
Hij zegt zelfs: Ik kan van Mijzelf niets doen. (Johannes 6:30)
Hij leefde in volle afhankelijkheid van Zijn Vader.
Het was juist daardoor dat Hij was Die Hij was en kon doen wat Hij moest doen.
Als wij ook willen worden, willen zijn, die Hij ons bestemd heeft te zijn, dan zullen wij moeten leren leven in afhankelijkheid van Hem.

Afhankelijk zijn van God, is beseffen dat je hulpbehoevend bent, dat je het zonder Zijn hulp op geen enkel front, zelf kan.
Beseffen dat je de Here Jezus nodig hebt, Zijn lijden en sterven, Zijn opstanding, Zijn teruggaan naar de Vader, de door Hem beloofde Heilige Geest.
Afhankelijk zijn van God, is ook gehoorzaam zijn, Zijn wil zoeken boven die van jezelf.
Afhankelijk zijn van God, is sterven aan onszelf, Hij moet wassen, ik moet minder worden.
Afhankelijk zijn van God, is ook vrij zijn, geborgen zijn, vrede hebben, een koningskind zijn.
Vrij, want we hoeven het zelf niet meer te doen.
Geborgen, want Hij zorgt voor ons.
Vrede, want we rusten in Hem.
Koningskind, want we zijn kinderen van de Allerhoogste.

Afhankelijk zijn van God, van Jezus, van de Heilige Geest in ons, is geen teken zwakte, maar is juist onze kracht.
Want de kracht die vrijkwam toen Jezus opstond uit de dood, is onze kracht.
Zijn kracht wordt ten volle openbaar in onze zwakheid.

Lieve Vader in de hemel.

Wij mensen willen zo graag onafhankelijk zijn, dat we U zelfs vaak aan de kant duwen en als kleine kinderen klinken: ‘Ikke zelluf doen.’
Het ergste is, Vader, dat we ons er vaak ook nog niet eens van bewust zijn, totdat we stuklopen en moeten erkennen, we hebben het weer uit eigen kracht proberen te doen.
Vergeef ons, Vader, vergeef ons dat we vaak wel weten wat we moeten doen, maar het toch niet doen.
Ook hierin, Lieve Vader, zijn we ook afhankelijk van U, dat U ons helpt en leert.
Dank U wel, voor Uw geduld met ons.
Dank U voor Uw liefde voor ons.
Dank u voor Uw vergeving, iedere keer weer.
Help ons, Vader, om te leren leven in (volkomen) afhankelijkheid van U.
Niet mijn wil, maar Uw wil.
Niet wat mensen zeggen, maar wat U zegt.
Niet wat fijn en aangenaam is, maar wat goed is.
In Jezus’  Naam.

- Amen -

Ik heb een heerlijk vooruitzicht,

een wonderschone toekomst is wat mij wacht.
En in het leven hier op aarde,
ben ik sterk en vol van kracht.

Als ik moe ben,
word ik opgebeurd;
als ik geen kracht meer heb,
word ik weer sterk gemaakt.
Als ik niet weet waar ik heen moet gaan,
wordt mij de weg gewezen
en heel de weg die ik dan ga,
wordt over mij gewaakt.

Als ik verdrietig ben,
word ik liefdevol getroost.
Als ik niet meer verder kan,
opgetild en gedragen.
En als ik het allemaal niet meer weet,
het donker is om mij heen,
zelf geen uitkomst zie,
mag ik alles vragen.

Als ik bang ben,
is er een veilige plek.
En als ik wanhopig ben,
een toevluchtsoord.
Als stormen komen in mijn leven,
mijn schreeuw om hulp klinkt,
wordt elke schreeuw
gehoord.

De wereld noemt het zwakte,
ziet het als gebondenheid.
Misschien zelfs als blamage,
ondergeschikt en onzelfstandigheid.

Maar ik weet mij geborgen
in Zijn sterke hand.
Afhankelijk zijn van Hem
is juist mijn kracht en sterkte,
want Hij brengt mij veilig thuis
in mijn hemels Vaderland.


Gods rijke zegen
en een liefdevolle groet,
Rita

Week 25 - Volharding

'Daarom, mijn geliefden, zoals u altijd gehoorzaam geweest bent, niet alleen zoals in mijn aanwezigheid, maar nu veelmeer in mijn afwezigheid, werk aan uw eigen zaligheid met vrees en beven, want het is God, Die in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen.'
HSV

'Mijn dierbare vrienden, u bent altijd gehoorzaam geweest. Wees het niet alleen wanneer ik aanwezig ben, maar ook en des te meer nu ik afwezig ben. Werk aan uw heil in diep ontzag voor God, want Hij is het, die in u werkzaam is en u in staat stelt te willen en te doen wat in overeenstemming is met Zijn plan.'
GNB

Filippenzen 2:12,13


Er zijn een paar mooie definities die precies weergeven wat volharding inhoudt.

* Het standvastig of koppig volhouden wat je begonnen bent.
* Vasthouden aan een opvatting of plan totdat het beoogde doel bereikt is.
* De wil om waar men mee begonnen is ten einde toe uit te voeren.
* Standvastig/standvastigheid

Automatisch gaan mijn gedachten dan naar de wedloop waar Paulus over schreef in 1 Korinthiërs 9:23-27:

‘Voor het evangelie doe ik alles, om er zelf ook deel aan te hebben.
U weet dat van alle atleten die in het stadion hardlopen, er maar één de prijs behaalt.
Loop dus zo dat u hem in de wacht sleept.
Mensen die deelnemen aan een wedstrijd, moeten zich van alles ontzeggen.
Zij doen dat om een krans te krijgen die verwelkt, maar wij doen het om een krans die onvergankelijk is.
Ik loop dan ook niet zomaar in het wilde weg; ik ben geen bokser die in de lucht slaat.
Nee, als ik loop ga ik tot het uiterste, ik dwing mijn lichaam te doen wat ik wil.
Anders heb ik wel anderen opgeroepen om deel te nemen, maar word ikzelf gediskwalificeerd.’

En in 2 Timotheüs 3:6-8 als het einde van zijn leven is gekomen:

'Wat mij aangaat, mijn bloed vloeit al, het uur van mijn heengaan is aangebroken.
Ik heb de goede strijd gestreden, de wedloop tot het einde gelopen, het geloof bewaard.
Wat mij nog wacht, is de prijs, de krans van de rechtvaardigheid die de Heer, de rechtvaardige rechter, mij zal omhangen op de grote dag, en niet alleen mij, maar ook allen die verlangend hebben uitgezien naar Zijn verschijning.’

Eerlijk gezegd heb ik nog nooit van mijn leven gesport.
Als kind mocht ik het niet en toen ik geld verdiende en op mijzelf woonde, kreeg ik al snel dermate problemen met mijn rug en gewrichten, dat het niet kon.
Ooit nog weleens jaren later wat fitness geprobeerd, maar mijn gewrichten accepteerden het niet en protesteerden binnen de kortste keren.
Ik heb het dus maar opgegeven.
Ik begrijp dus ook helemaal niets van mensen die in hun sport tot het uiterste gaan.
Sportverdwazing is het vaak in mijn ogen.
Maar aan de andere kant, ik heb wel dezelfde mentaliteit als het om mijn geloof gaat.
Zoals sport soms helemaal verweven is met het leven van sommige mensen, zo is God onlosmakend verbonden met mijn leven.
Al durf ik (nog) niet te beweren dat alles moet wijken voor Hem, zoals dat bij sommige mensen wel het geval is met sport.
Ik ben bang dat ik hier en daar (misschien nog wel meer daar dan hier) moet leren om zover te komen, maar mijn bereidheid is er.
Ach, mensen die een wedloop lopen, leren ook met vallen en opstaan, leren ook door te trainen.
Het belangrijkste aspect bij beiden is echter: volharding.
Zowel met een wedloop (en elke andere sport denk ik ook wel als je het op topniveau wilt beoefenen) heb je volharding nodig.
De top bereiken gaat nu eenmaal niet zonder slag of stoot; of je nu een marathon wilt lopen, een berg beklimmen of, jazeker, ook als je stand wilt houden in je geloof tot het einde.
De woorden van Paulus getuigen hiervan.
We zien in zijn woorden dat het aankomt op volharding.
Van alles ontzeggen …
Gaan tot het uiterste …
Zijn lichaam dwingen te doen wat hij wil …

Het zal duidelijk zijn, dat deze dingen laten zien dat het dus iets kost om te bereiken wat je bereiken wilt.
Het gaat niet zonder slag of stoot.
Paulus wilt hiermee aangeven dat de wedloop van het leven lopen niet zonder hindernissen zal zijn.
Zoals het een atleet veel ‘kost’ om een krans te kunnen winnen, zo zal het ook van een gelovige het een en ander vragen.

In het Nieuwe Testament staan verschillende teksten over volharding.
Ik zal er eens een paar geven.

Lucas 21:19
Door uw volharding zult u uw leven verkrijgen. (HSV)
(Red je leven door standvastigheid! – NBV))

Romeinen 5:3b,4
En niet alleen dat, nee, ook roemen wij in de verdrukkingen, wetend dat de verdrukking volharding bewerkt, de volharding gehardheid en gehardheid hoop; …
(NB)
(En dat niet alleen! We beroemen ons er ook op als we verdrukt worden. Want we weten dat verdrukking volharding brengt, en volharding brengt kracht, en kracht brengt hoop – GNB))

Hebreeën 10:36
Want u hebt volharding nodig, opdat u, na het volbrengen van de wil van God, de vervulling van de belofte zult verkrijgen. (HSV)
(Om de wil van God te doen en om te krijgen wat hij belooft, hebt u volharding nodig – GNB)

Jacobus 1:3
Acht het enkel vreugde, mijn broeders, wanneer u in allerlei verzoekingen terechtkomt, want u weet dat de beproeving van uw geloof volharding teweegbrengt. (HSV)
(Het moet u tot grote blijdschap stemmen, broeders en zusters, als u allerlei beproevingen* ondergaat. Want u weet: wanneer uw geloof op de proef wordt gesteld, leidt dat tot standvastigheid – NBV - *De SV, HSV, NBG en NB spreken van verzoekingen, NBV, GNB en WB spreken van beproevingen)

Jacobus 5:11
Zie, wij prijzen hen gelukzalig die volharden. U hebt gehoord van de volharding van Job, en u hebt de uitkomst van de Heere gezien, dat de Heere vol ontferming is en barmhartig. (HSV)
(We prijzen hen gelukkig, omdat ze hebben volgehouden. U hebt gehoord hoe Job volhield en u weet hoe de Heer hem ten slotte behandeld heeft. De Heer is immers rijk aan barmhartigheid en ontferming  - GNB)

2 Petrus 1:5-7
En daarom moet u zich er met alle inzet op toeleggen om aan uw geloof deugd toe te voegen, aan de deugd kennis, aan de kennis zelfbeheersing, aan de zelfbeheersing volharding, aan de volharding godsvrucht, aan de godsvrucht broederliefde en aan de broederliefde liefde voor iedereen. (HSV)
(Doe daarom uw uiterste best uw geloof te verrijken met deugdzaamheid, deugdzaamheid met kennis, kennis met zelfbeheersing, zelfbeheersing met volharding, volharding met vroomheid, vroomheid met onderlinge vriendschap, vriendschap met liefde – GNB)

Door heel het Nieuwe Testament heen lezen we hoe belangrijk volharding is, maar ook dat het niet op een eenvoudige, makkelijke manier te verkrijgen is.
We zullen ons best ervoor moeten doen om het ons eigen te maken, om het te leren.
Het is niet echt leuk om te lezen dat volharding vaak geleerd wordt door verdrukking heen; dat ellende, verzoekingen, beproevingen van ons geloof nodig zijn om volharding te leren.
Maar Jacobus zegt dat we eigenlijk juist heel blij moeten zijn als we hier door heen gaan, omdat moeilijke omstandigheden, ellende, verdrukkingen ons de mogelijkheid geeft om te leren volharden en hij prijst iedereen gelukkig die volhoudt.
Waarom?
Omdat het uiteindelijk alles waard zal zijn.
Het zal ons leven redden.
We zullen de vervulling van de belofte ontvangen; een krans die niet verwelkt.

Paulus roept de Filippenzen op om, ook, er staat zelfs: nog wel meer nu hij niet bij hen is (wat dus ook voor ons betekent, als niemand ziet wat we doen),  gehoorzaam te blijven, te blijven volharden op de ingeslagen weg.
Werk aan uw zaligheid, uw redding, zegt hij met vrees en beven, met diep ontzag voor God.
Betekent dit dan toch dat onze redding van onszelf afhangt en niet van het offer van de Here Jezus?
Nee, zeker niet.
In Mattheüs 24:10 staat: ‘En dan zullen er velen struikelen en zij zullen elkaar overleveren en elkaar haten.’
Een andere vertaling zegt: ‘Velen zullen hun geloof verliezen.’

Matthew Henry zegt een paar dingen die het overdenken waard zijn:
‘Tijden van lijden zijn schokkende tijden.
Wie met mooi weer staande bleef, valt in de storm.
Velen zullen Christus in de zonneschijn volgen, maar zullen zichzelf redden op een bewolkte, donkere dag en Hem Zichzelf laten redden.
Tijden van vervolging zijn tijden van ontdekking.’

Ik wil met mijn schrijven niemand ontmoedigen of bang maken, maar wel laten zien dat het Gods woord zelf is, dat ons waarschuwt voor moeilijke tijden, voor verdrukking, voor ellende en ons aanspoort om ons toe te leggen om te leren volharden.
Om niet op te geven als er stormen komen in ons leven.
Hoe belangrijk dit ook is.
Maar God bemoedigd ons ook; Hij laat ons niet alleen in onze strijd.

‘Laten we het oog gericht houden op Jezus, die ons op de weg van het geloof voorgegaan is en ons naar de volmaaktheid brengt.
Om de vreugde die voor Hem in het verschiet lag, heeft Hij het kruis op Zich genomen en de schande niet geteld.
Nu zit Hij aan de rechterzijde van de troon van God.
Denk aan Hem die zoveel tegenwerking van zondaars heeft verduurd.
Dat zal u helpen de moed niet te verliezen en de strijd niet op te geven.’
Hebreeën 12:2,3


Lieve Vader in de hemel.
Er staat nog zoveel meer in Uw woord over volharding en alles wat daar mee samenhangt.
Ik heb het gevoel nog maar een fractie daarvan te hebben overdacht.
Maar ik dank U, voor wat ik hier al van mocht leren.
Ik dank U voor de aansporing die hier in doorklinkt.
Ik dank U voor de bemoediging en de  troost.
Ik dank U ook voor de vreugde die ik mag ervaren door het zien ver boven de omstandigheden van ons leven momenteel uit.
Vreugde in wat het leren volharden uitwerkt; vreugde om wat er straks op mij, op ons wacht als we volhouden tot het einde.
Ik bid U, Vader, voor een ieder wiens leven uit verdrukking en ellende bestaat en die het daardoor zo moeilijk hebben en het haast niet meer zien zitten.
O, dat zij toch bemoedigd mogen worden door Uw woord, aangespoord door Uw liefde en genade om vol te houden.
Ontferm U over hen, als zij dreigen te bezwijken.
Houdt vast, Vader, wat U toebehoort.
Uw woord zegt: ‘Het geknakte riet zal Hij niet breken, de walmende vlaspit niet doven.’
‘Ik ben met je, iedere dag,’ zijn Uw woorden Heer Jezus, ‘tot aan de voltooiing van de wereld.’
O, dat we allen dit toch ook mogen ervaren, naast dat we het weten, opdat we gesterkt en bemoedigd zullen worden en daardoor beter in staat zullen zijn om vol te houden.
Laat als Uw woord verkondigd wordt, HEERE, ook daarin doorklinken dat het leven van een kind van U, niet alleen een leven is van voorspoed en zegen, waardoor ze als het moeilijk wordt, er verdrukking  komt, teleurgesteld raken en ontmoedigd, of misschien zelfs opgeven omdat ze er niet op waren voorbereid en het niet lijkt te kloppen met hun Godsbeeld.
Help ons, HEER, om tot het einde toe vol te houden, hoe moeilijk en zwaar onze weg ook is.
We hebben U nodig, Uw kracht, Uw troost, Uw liefde, Uw genade.
Om straks eens en voor altijd bij U te mogen zijn, in het land overvloeiende van melk en honing; waar geen rouw meer is of pijn, tranen of verdriet.
Waar U ons verwelkomt met de liefdevolle woorden: ‘Goed gedaan, mijn trouwe dienstknecht.
In Jezus’ Naam bid ik U dit alles.

- Amen -

Lieve Vader,
neem mij bij de hand en breng mij
naar de eindstreep van de wedloop van dit leven.
Zonder Uw hulp houd ik het niet vol,
ben ik bang dat ik het op zal geven.

Help mij, Vader,
het einddoel voor ogen te houden,
te zien op wat mij aan de eindstreep wacht.
leer mij volharden tot het einde toe,
wees daarin mijn hulp, sterkte en kracht.

Leer mij, Vader,
mijn oog gericht te houden op Jezus,
die mij in alles is voorgegaan.
Dat zal mij helpen de moed niet te verliezen,
maar vol te houden tot U zegt: ‘Goed gedaan!’


Gods rijke zegen
en een liefdevolle groet,
Rita

Week 22 - Kinderen van God

Lieve kinderen, u bent uit God en u hebt hen overwonnen, want Hij Die in u is, is groter dan hij die in de wereld is.
HSV

Maar u, mijn kinderen, behoort God toe en u hebt de valse profeten overwonnen. Want hij die in u leeft, is machtiger dan hij die de wereld bezielt.
GNB

1 Johannes 4:4


Het is alweer even geleden dat ik een afbeelding (was een bestaande afbeelding van Internet) bewerkte en maakte tot een bemoediging voor mijzelf.
Het was in een zeer moeilijke en zware periode binnen ons gezin dat het me allemaal  teveel dreigde te worden.
De strijd was zo zwaar en er leken wel achtenveertig uur in één dag te zitten in plaats van maar vierentwintig.
Mijn eigen kracht dreigde te bezwijken, en ook Gods kracht leek soms ver te zoeken.
En toen kwam ineens dit woord op mijn pad.
‘Want Hij die in mij leeft, is machtiger dan hij die de wereld bezielt.’

Ik koos met opzet voor de vertaling uit de GNB, want het woordje ‘bezielt’ gaf voor mij precies weer, zoals het was (en ook is).
… dan die de wereld bezielt …
De Naardense Bijbel zegt het zo: … dan hij die in de wereld huist …
Misschien vind je me een kniesoor om zo op een woordje te letten, maar het verschil dat ik proef tussen … dan die in de wereld is … en dan die de wereld bezielt/… dan die in de wereld huist, is voor mij zo groot en zo veelzeggend.
Wil je eens met mij meegaan de diepte van deze woordjes in en vervolgens alles leggen naast het ‘Hij die in mij is, in mij leef, is machtiger, is groter’?
Je zult zien dat de betekenis van deze tekst daardoor nog veel groter en meer zeggend wordt.

Voor mijzelf houdt het zinnetje  … dan die in de wereld is … in, dat hij ergens en overal is, rondzwerft, zich niet bevindt op een specifieke plek of plaats.
Er ligt iets in dit zinnetje dat het in mijn ogen ruim maakt.
En daarmee lijkt ook zijn kracht, zijn macht; minder, minder heftig, minder ingrijpend, waardoor ook de kracht van Hem die in ons is ook minder sterk naar voren komt.

Het woordje bezielt komt van het werkwoord bezielen, wat meerdere betekenissen heeft.
Enkele betekenissen zijn: begeesteren, leven geven aan, aanvuren, animeren, drijven, inspireren, verrukken.
Misschien denk je nu dat een aantal daarvan wel geschrapt kunnen worden omdat ze in dit verband niet van toepassing zijn, maar niets is minder waar.
Als je namelijk weer kijkt naar de betekenissen van elk van deze woorden en die invult in de tekst, dan kunnen we zien dat de boze een geduchte tegenstander is.

Nee, ik wil niemand bang maken, noch hem, de boze, in de spotlight zetten, maar in een oorlog – en we leven als christenen immers in oorlog met de boze en zijn trawanten  - is het belangrijk je vijand goed te kennen, zodat je hem, zijn kracht/zijn macht, niet onderschat en weet hoe je tegen hem moet vechten om hem te kunnen verslaan.

Laten we de woorden maar eens in deze regels invullen:
… dan hij die de wereld begeestert; die de wereld tot hartstocht brengt …
… dan hij die aan de wereld leven geeft …
… dan hij die de wereld aanvuurt; aanwakkert, aandrijft, aanblaast …
… dan hij die de wereld animeert; opmontert, opvrolijkt …
… dan hij die de wereld drijft; voortduwt, runt …
… dan hij die de wereld inspireert; ingeeft, inblaast, …
… dan hij die de wereld verrukt; betovert, in vervoering brengt …

Dit is wat de boze doet.
Hij is niet zomaar alleen in de wereld, maar hij heerst in de wereld en hij doet alles wat in zijn vermogen ligt om de mensen bij God vandaan te houden of te krijgen.
Geen enkel middel schuwt hij daarvoor.
De Bijbel zegt niet voor niets dat hij de vader van de leugen is, een mensenmoordenaar vanaf het begin. (Joh. 8:44)
Waar hij de kans krijgt, betovert hij mensen door ze van alles voor te spiegelen en voor te houden en brengt ze in vervoering van geld, macht, aanzien, schoonheid, …
Hij duwt ze voort, brengt ze tot hartstocht en verleidt ze tot zonde.
Hij blaast de wereld, de mensheid, waar hij maar kan zijn adem in, adem vol leugen en bedrog, een adem die leidt tot de dood.

De boze bezielt de wereld, hij huist in de wereld.
De wereld is zijn woning.
De wereld is zijn thuis.
En hij weet dat het bijna zover is dat hij zijn ‘thuis’ kwijtraakt, waardoor hij alles in het werk stelt om Degene die hem straks zijn ‘thuis’ voorgoed afpakt en hem voor eeuwig verbant naar de afgrond, nog zoveel mogelijk dwars te zitten en wat Hem zo lief en dierbaar is daarin mee te sleuren.
‘Ik geen thuis meer, dan jij ook niet’ lijkt zijn motto te zijn.
Hoor hoe hij briest van woede.
Hoor hem snuiven.
Open je ogen en zie hoe hij erop uit is om zoveel mogelijk mensen te verslinden.
Wees waakzaam!
Maar besef boven alles, dat Hij Die in ons is, machtiger is, groter is, overwonnen heeft!
Ja, Hij Die in ons is, Die in ons woont, is machtiger, is groter, dan hij die de wereld bezielt!

Als je met het lezen van het voorgaande iets geproefd heb van de macht en kracht die de boze in deze wereld heeft, dan is het mijn gebed, dat je daardoor juist nog meer zult gaan beseffen hoe groot dan wel niet de macht is van Hem die in ons is/leeft.
Soms lukt het de boze om ons zicht op wie God is zo te vertroebelen, dat we als krachtloze en hulpeloze wezens voortploeteren tot dat God opnieuw onze ogen opent.
Wat is het belangrijk om te weten wie God is en wie wij zijn in Hem en welke kracht in ons is.
De tekst die ter inspiratie erbij gegeven is, zegt: ‘Hij die in ons is, is machtiger, is groter, dan …’.
We zijn dus geen krachteloze, hulpeloze, mensen, hoe graag de boze ons dit ook wil doen laten geloven, want dat werkt per slot van rekening in zijn voordeel.
Hij die in ons is, is machtiger, is groter …

God heeft door Jezus alles geschapen, zowel in de hemel als op de aarde, alles wat zichtbaar is, maar ook alles wat onzichtbaar is, zoals tronen en heerschappijen, overheden en machten.
Alles is door Hem en voor Hem geschapen.
Alles heeft God gemaakt voor Zijn doel.

De hemel getuigt van Zijn wonderen en de engelen roemen Zijn trouw.
Niemand is aan Hem gelijk.
Hij wordt gevreesd door engelen en roept ontzag op bij iedereen die rondom Hem is.
Niemand is zo sterk als de God de Heer, de Almachtige.
Hij heerst over de onstuimige zee, de hoogste golven brengt Hij tot bedaren.
De hemel en aarde zijn van Hem, de gehele wereld met al haar bewoners.
Onwrikbaar zette Hij haar vast. 

En deze grote en Almachtige God kent ons, doorgrond ons.
Hij weet wat we denken, wat we willen zeggen, wat we willen gaan doen.
Hij is voor ons, achter ons, ja, rondom ons.
Er is geen plaats waar we naar toe kunnen gaan waar Hij ons niet zou zien.
De dag is als de nacht voor Hem, en het duister als de dag.
Nog verborgen in de moederschoot, nog voor wij enige vorm hadden, had Hij ons al gezien, werden onze dagen opgeschreven nog voor we er ook maar één hadden geleefd.
Hij heeft zelfs al onze haren geteld. 

Wat Hij zegt is waar en betrouwbaar; zuiver en een bron van vreugde.
Hij is liefdevol en genadig, geduldig, trouw en waarheid.
Hij biedt bescherming; is een schuilplaats, een toevluchtoord, een bevrijder.
Hij is onze hulp; Hij waakt over ons.
Op wonderlijke wijze grijpt Hij soms in.

En uit liefde voor ons zond Hij Zijn Zoon om ons te redden, te verlossen.
Hij leed en stierf voor onze zonden, maar God wekte Hem op uit de dood op de derde dag.

Hij is het begin en het einde; de Alfa en de Omega.

Hij, de HEER, is onze God, de GOD der goden, de HEERE der heren; groot, machtig, ontzagwekkend. (Deuteronomium 10:17 – In sommige vertalingen vers 16)

O, ik zou nog veel meer kunnen schrijven over hoe groot en indrukwekkend God is, over Zijn macht, Zijn majesteit, Zijn liefde, Zijn genade, Zijn …
De Bijbel staat vol van Zijn grootheid, van Zijn macht.
Hoe groot en machtig de boze zich soms ook voordoet, naast onze God is hij niets anders dan een pluisje in het heelal.
Er is niets dat hij kan doen zonder dat God hem daartoe toestemming geeft.
Denk maar eens aan het verhaal van Job.
En deze grote God heeft in ons, Zijn kinderen, woning gemaakt door Zijn Geest in onze harten uit te storten.
Zijn Geest van kracht, van liefde en van bezonnenheid. (2 Tim. 1:7)

Paulus spreekt in Efeze 1 vers 19, 20 over de allesovertreffende grootheid van Zijn kracht die voor ons gelovigen is; dezelfde kracht die Jezus opwekte uit de dood.

Ja, de boze kan het ons soms heel moeilijk en lastig maken, maar wij zijn degenen die bepalen of we opgeven of niet.
Wij zijn geliefde kinderen van God en God laat niet los wat Hem toebehoort.
Onze namen zijn in Zijn handpalm gegraveerd.
Zijn liefde voor ons is niet afhankelijk van gevoelens of een slechte dag.
Laten wij ons dan uitstrekken naar meer standvastigheid in ons leven.
Laten we vertrouwen op Hem, op Zijn woord, en gebruik maken van de kracht die in ons is.
Hij heeft het niet voor niets aan ons gegeven!

Moge de God van onze Heer Jezus Christus,
de Vader der heerlijkheid,
u geven de Geest van wijsheid en openbaring,
tot kennis van Hem.
Moge Hij verlichten de ogen van uw hart,
zodat ge zult weten welke de hoop is waartoe Hij roept,
wat de rijkdom is van de heerlijkheid van Zijn erfdeel onder de heiligen
en wat de allesovertreffende grootheid is van Zijn macht aan ons die geloven.
Met dezelfde werking van de sterkte van Zijn macht heeft Hij gewerkt in de
Christus toen Hij Hem opwekte uit de doden en deed zetelen aan Zijn rechterhand
in de hemelse regionen, ...

Efeze 1:17-20
NB

1 Kolossenzen 1:16; Spreuken 16:4; Psalm 89:6-12; Psalm 139:1-16; Mattheüs 10:30; Psalm 19:8-10; Exodus 34:6; Psalm 91; Psalm 121; Psalm 114; Johannes 3:16; Mattheüs 26-28; Openbaring 1:8

Lieve Vader in de hemel.
Vergeef ons, dat het de boze soms toch lukt om ons angst aan te jagen door ons het leven zuur te maken.
Vergeef ons, dat we ons soms nog zo in de luren laten leggen door hem met al zijn leugens, waardoor we vergeten wie we zijn in U en dat Uw kracht in ons is.
U bent zoveel maal groter en machtiger dan hij; wat zeg ik, hij kan niet eens wat doen tenzij hij het van U mag.
Al zijn ‘wonderen en tekenen’ zijn niets meer dan kopieën van Uw werk.
Hij briest en snuift; help ons om daar niet op te letten, maar te zien op wie U bent en op Uw opstandingskracht in ons.
U hebt ons Uw Geest van kracht gegeven, laten wij hem niet te begraven onder van alles en nog wat.
Open onze ogen.
Verlicht ons verstand.
Doe ons zien.
En leer ons leven.
Vanuit Uw kracht.

In Jezus’ Naam.
 
- Amen -

Hij die in de wereld is,
briest, schreeuwt en gaat te keer.
En soms legt hij ons het vuur aan de schenen,
in de hoop dat iemand zich tegen God keert.

Maar opent U toch onze ogen, Heer,
en verlicht ons verstand.
Doe ons steeds beseffen:
we zijn veilig in Uw hand.

In Uw  Naam en door Uw kracht
strijden wij de te strijden strijd.
Want U bent groter en machtiger;
U bent het die ons bevrijdt.

Laten we ons hoofd omhoog houden
en strijden met koninklijke waardigheid.
Want op onze schouders ligt Zijn kleed,
het kleed van rechtvaardigheid.

Gods rijke zegen 
en een liefdevolle groet,
Rita


Maar al moet u nog korte tijd lijden, God, de bron van alle genade, heeft u geroepen om in Christus Jezus deel te krijgen aan zijn eeuwige luister.
God zal u sterk en krachtig maken, zodat u staande zult blijven en niet meer zult wankelen.
Hem komt de macht toe, voor eeuwig.

- Amen -

1 Petrus 5:10,11

Week 12 - Gods macht

… die Hij gewerkt heeft in Christus, toen Hij Hem uit de doden opwekte en aan Zijn rechterhand zette in de hemelse gewesten, ver boven alle overheid en macht en kracht en heerschappij en elke naam die genoemd wordt, niet alleen in deze wereld, maar ook in de komende.
HSV

En ik vraag Hem uw hart te verlichten. Dan zult u inzien wat u mag verwachten nu Hij u geroepen heeft, en zult u begrijpen hoe rijk en groots de erfenis is die Hij zal verdelen onder wie Hem toebehoren, en hoe allesovertreffend Zijn macht is in ons die geloven. Die macht is dezelfde sterke kracht die Hij heeft ontplooid in Christus: Hem heeft Hij opgewekt uit de dood en Hem heeft Hij in de hemel de ereplaats gegeven aan Zijn rechterzijde, hoog boven alle overheden, machten, krachten, heerschappijen en hoe ze ook maar genoemd worden, zowel in deze als in de komende tijd.
GNB

Efeziërs 1:20,21

Het woordje macht heeft doorgaans niet zo’n positieve klank.
En als we kijken naar hoe vaak macht misbruikt wordt, dan is dat ook niet zo verwonderlijk.
Zelfs onder christenen en tot in de kerk zien we dat er sprake van misbruik van macht.
Bij het woordje macht denken we (ik tenminste) al gauw aan mensen met een hoge positie, hoge functie, aan autoriteit, aan mensen die veel invloed uitoefenen, status.
Maar wat is nu eigenlijk de betekenis van macht?
Ik zal er eens een paar op een rijtje zetten.

Volgens Online Encyclopedie:

* Vermogen/kracht om iets te (laten) doen zoals je wilt.
 (het vermogen zijn wil op te leggen. Een staat die zijn macht doet gevoelen. met     
inzetting van alle beschikbare middelen)

* De eigenschap anderen je wil te kunnen opleggen. Het vermogen om iets te doen, heerschappij over personen en zaken. Onpersoonlijke kracht die in personen of voorwerpen aanwezig wordt geacht.

* In de taal spreken we vaak van macht alsof het een ding is wat je als individu kan hebben. Een president 'heeft' macht, en een maffiabaas ook. Macht lijkt op deze manier op een eigenschap van een individu, net zoals machteloosheid. Het gevaar hiervan is dat macht een absoluut gegeven lijkt. Je hebt het of je hebt het niet, en daar valt niet veel aan te tornen

* Het baas zijn, invloed hebben.

* Kracht om iets te doen.

* Autoriteit, Bevoegdheid, Gezag, Heerschappij, Invloed, Kracht, Overwicht

Eigenlijk, als je dit zo lees, geeft het mij eerlijk gezegd ook wel een beetje een negatieve smaak in de mond.
Alles lijkt te duiden op overheersing, op de ander ondergeschikt maken.
En in onze wereld is dat ook helaas vaak het geval, macht wordt heel vaak misbruikt; daar hoeven we alleen maar om ons heen te kijken.
Er lopen heel wat beschadigde mensen rond door machtsmisbruik en ook heel wat mensen hebben de dood gevonden door machtsmisbruik (en nog).
Maar als  we het gaan hebben over Gods macht, dan wordt het een heel ander verhaal.

Gods macht staat boven alles!
Boven elke macht die er is, zichtbaar en onzichtbaar.  

God is de Schepper van hemel en aarde; van alles onder de aarde en van alles boven de aarde.
Hij was er en zal er ook altijd zijn.
Niets en niemand is aan Hem gelijk.
Paulus zegt: ‘Want uit Hem en door Hem en tot Hem zijn alle dingen,' oftewel:
‘Want alles komt van God en alles bestaat door Hem en voor Hem.’
(Romeinen 11:3)

En of het nu erkent of ontkent wordt, Gods macht is de allesoverheersende macht, en eens zal dat blijken.
De dag komt dat iedere knie zich voor Hem zal buigen en Zijn macht en majesteit zal erkennen.

De Bijbel toont ons een heel scala aan voorbeelden van Gods macht.
Allereerst is daar natuurlijk de schepping.
God sprak en het was er en Hij zag dat het goed was; en met de schepping van de mens zelfs zeer goed. (Genesis 1,2)
De zondvloed; op Noach en zijn familie na, vernietigde God alles wat Hij eens had gemaakt, zo’n spijt had Hij bij het zien van de wandaden en ongeloof van de mensen.
(Genesis 6:9-9:17)
Mozes en de bevrijding van Zijn volk Israël uit de slavernij van Egypte; de woestijnreis, de intrek in het Beloofde land. (Exodus 2:1 en v.v.)
De vele overwinningen die Hij Israël gaf, de wonderen en tekenen die Hij heeft gedaan.
Teveel om op te noemen.
Eigenlijk is de gehele Bijbel een teken van Gods macht.

Maar hoeveel tekenen en wonderen er ook in staan die getuigen van Gods macht, alles valt in het niet bij de macht die Hij liet zien toen Jezus, Zijn Zoon, de vloek van de zonde verbrak door te lijden en te sterven voor onze zonden en na drie dagen weer opstond uit de dood.
Het kwaad was overwonnen.
De vloek verbroken.
Het voorhangsel gescheurd.
De toegang tot God de Vader weer vrij voor een ieder die in Hem gelooft en zijn/haar leven overgeeft aan Hem.

O, het leek er misschien even op dat anderen macht hadden over de Here Jezus toen ze Hem gevangen namen, meevoerden en Hem ter dood brachten, maar niets is minder waar.
Daarvoor al toen Hij sprak over Zichzelf als ‘De goede Herder’, Degene die Zijn leven geeft voor Zijn schapen, zei Hij: ‘Niemand neemt het Mij af, maar Ik geef het uit Mijzelf; Ik heb macht het te geven, en heb macht het opnieuw te nemen.’ (Joh. 10:18)

Als Jezus dan voor Pilatus staat, zegt Pilatus tegen Hem: ‘Weet U niet dat ik de macht heb om U vrij te laten, maar ook om U te laten kruisigen?
Maar Jezus antwoordde: ‘U zou helemaal geen macht over Mij hebben, als het u niet vanuit de hemel vergund was.’
Even leek het erop, slechts één moment, maar met Zijn antwoord geeft Jezus heel duidelijk aan Wie er hier nu eigenlijk aan de macht is.

Hoewel het eigenlijk onbegrijpelijk is wat hier gebeurt, gebeurt het toch: God, die alle macht heeft, gebruikt Zijn macht om ons te verlossen van de boze, van de zonde, door Zijn Zoon over te geven aan de dood; de dood door het kruis en Hem weer op te wekken uit de dood en Hem de plaats te geven aan Zijn rechterhand.

Gods macht …

Opnieuw riep Jezus luid en stierf.
Op dat moment scheurde het gordijn in de tempel in tweeën, van boven tot onderen.
Er volgde een aardbeving en de rotsen spleten.
Graven gingen open en lichamen van veel heilige mensen die waren gestorven, werden uit de dood opgewekt.
Zij verlieten hun graven en gingen na Jezus’ opstanding naar de heilige stad waar ze aan velen verschenen.
De commandant en zijn soldaten, die Jezus bewaakten, hadden de aardbeving gevoeld en zagen wat er gebeurde. Ze werden erg bang en zeiden: ‘Die man was werkelijk de Zoon van God.’

…

Plotseling was er een zware aardbeving, want een engel van de Heer daalde af van de hemel.
Hij ging naar het graf toe, rolde de steen weg en ging erop zitten.
Hij zag eruit als een bliksemflits en zijn kleren waren wit als sneeuw.

…

Ik weet dat u Jezus zoekt die gekruisigd is.
Hij is hier niet, want Hij is door God opgewekt zoals Hij gezegd had.
Kom maar kijken naar de plaats waar Hij heeft gelegen.
(Mattheüs 27:51-55; 28:2,3)

Als we zo oog in oog staan met Gods macht, hoe kunnen we dan nog twijfelen of Hij wel of niet bij machte is om ons te helpen?
Ongeacht wat het leven ons brengt aan ziekten, strijd, verlies of wat dan ook, God is bij machte om een keer te brengen in ons leven.
Nee, dit wil niet zeggen dat Hij altijd geneest, of op onze gebeden onze doden weer het leven geeft, of een nieuwe baan, of …
Maar Hij, die wel bij machte is om dat te doen, zal er altijd bij zijn en ons de juiste hulp geven op het juiste moment.

Als we kijken naar het bovenstaande gedeelte, als we zien dat Hij de macht heeft over alles wat leeft, over zonde en dood, dat heeft Hij ook alle macht om ons te helpen in onze nood; welke die ook is.
Waar mensen de macht die ze hebben gekregen vaak misbruiken, gebruikt God Zijn macht om mensen te helpen en te redden.
Misschien niet altijd op de manier zoals het graag willen hebben, maar zeker op de manier die voor ons het beste is.
Want God is een Vader die het beste voor heeft met Zijn kinderen.

Als het leven moeilijk wordt en de storm zijn woeste golven over je heen slaat, denk dan aan het kruis van Jezus waar Hij Zijn macht liet zien.
Diezelfde macht zal Hij gebruiken om jou door die storm heen te helpen.
Geloof en vertrouw, Hij is het waard.
Je zult nooit beschaamd uitkomen.

Lieve Vader in de hemel.
Als ik zie naar Uw macht dan voel ik me heel klein worden, klein, omdat U zo groot bent.
Ik buig mijn hoofd, Vader, en vraag U om vergeving voor de keren dat ik twijfelde aan U.
O, ik geloof dat U alles kan, ja, daar twijfel ik geen seconde aan, maar hoe vaak heb ik niet getwijfeld aan het feit of U mij wel of niet zou helpen.
Hoe vaak vulde ik zelf niet in dat mijn issue voor U te klein of te onbelangrijk was.
Hoe vaak vulde ik zelf niet in dat ik niet goed genoeg was, omdat ik toch steeds weer het verkeerde deed.
Hoe vaak vulde ikzelf niet in dat in mijn voelen en denken het eerst in orde moest zijn met U.
Uw macht, Vader, is niet alleen allesoverheersend, maar U wilt het ook gebruiken om mij te helpen ongeacht wat ik denk of voel of …
Er is immers vergeving voor mijn zonden en U weet welk maaksel wij zijn, hoe kwetsbaar en zwak.
Maar dit doet niets af van Uw liefde voor ons en uw bewogenheid om ons te helpen als wij U zoeken en naar U vragen om hulp.’
Dank U wel, Vader, dat Uw macht, die de Here Jezus op deed staan uit de dood, dezelfde macht is, die mij zal helpen in elke nood.
U bent HEER.
U bent Koning.
Voor eeuwig en eeuwig.

- Amen –

Twijfel toch niet langer meer,
maar geloof in Mij en in Mijn
allesoverheersende macht.
Zie, hoe de opstanding
van Mijn Zoon getuigt
van Mijn majestueuze kracht.

Leg je leven in Mijn hand
en vertrouw op Mij
al de dagen van je leven.
Mijn kracht houdt jou
in elke omstandigheid
met liefde omgeven.

©Rita Klapwijk

Week 7 - Een kroon op hun hoofd in plaats van stof

 … om aangaande de treurenden van Sion te beschikken dat hun gegeven zal worden  sieraad in plaats van as, vreugdeolie in plaats van rouw, een lofgewaad in plaats van een benauwde geest, opdat zij genoemd worden eiken van de gerechtigheid, een planting door de HEERE, om Hem te verheerlijken.
HSV

… om aan Sions treurenden te schenken een kroon op hun hoofd in plaats van stof,
vreugdeolie in plaats van een rouwgewaad, feestkledij in plaats van verslagenheid.
Men noemt hen ‘Terebinten van gerechtigheid’, geplant door de HEER als teken van zijn luister.
NBV

Jesaja 61:3

De woorden uit Jesaja 52, de eerste 2 verzen, laten me niet los als ik aan het nadenken over de bovenstaande tekst en de woorden die op het kalendertje staan.

‘Word wakker, Sion, word wakker
en verzamel je krachten!
Jeruzalem, heilige stad,
kleed je in vol ornaat!
Wie onbesneden zijn of onrein,
zullen je poorten niet meer binnengaan.

Sta op, Jeruzalem,
schud het stof van je af
en neem plaats op je troon.
Gevangen bevolking van Sion,
ruk de ketenen van je hals.’

Maar eerst wil ik naar Lucas 4:18-21, waar de Here Jezus in de synagoge in Nazareth opgestaan was om de voorlezing te doen:

“De Geest van de Heere is op Mij, omdat Hij Mij gezalfd heeft; Hij heeft Mij gezonden om aan armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen die gebroken van hart zijn, om aan gevangenen vrijlating te prediken en aan blinden het gezichtsvermogen, om verslagenen weg te zenden in vrijheid, om het jaar van het welbehagen van de Heere te prediken.
En toen Hij het boek dichtgedaan en aan de dienaar teruggegeven had, ging Hij zitten, en de ogen van allen in de synagoge waren op Hem gevestigd.
Hij begon tegen hen te zeggen: Heden is deze Schrift in uw oren in vervulling gegaan.”

Vers 18 en 19 zijn exact dezelfde woorden die Jesaja sprak in Jesaja 61:1,2, alleen met één groot verschil.
Jesaja sprak deze profetie uit over de Joden in Babylon en Jezus sprak deze woorden uit met het oog op de gehele wereld.
Jesaja profeteerde deze woorden, Jezus was de vervulling van deze profetie.

Vol van Gods Geest is Hij op weg gegaan en heeft gedaan wat Zijn Vader Hem had opgedragen.
Door het volbrachte werk van de Here Jezus aan het kruis op Golgotha is er bevrijding van de zonde mogelijk, kunnen we worden getroost, van blind ziende worden, van gebonden in de vrijheid komen.
Jezus is de Verlosser, waar de wereld op heeft gewacht vanaf het begin van de zondeval.
Jezus is de vervulling van Gods belofte.
Jezus is Gods genadegeschenk aan ons.
Jezus is Degene die gebroken harten heelt, troost wie treuren, vrijmaakt die gebonden zijn, die blind zijn weer laat zien.
Harten die gebroken zijn door de zonde, die gebukt gaan onder verdriet over de zonde, mensen die gebonden zijn door de macht van de satan, ogen opent voor de zonde.
Hij kwam om genade te schenken, te verlossen en te bevrijden, te helen en te genezen.
Een ieder die hun troost, hun bevrijding, hun verlossing niet in de wereld zoekt, maar bij Hem, zullen het vinden.

Aan hen die zo treuren, die hun smarten bij de troon der genade brengen, geeft Hij een sieraad in plaats van as, een kroon in plaats van stof.
Hun verdriet verandert Hij in vreugde, Hij geeft vreugdeolie in plaats van rouw; een lofgewaad in plaats van een benauwde, een kwijnende geest.

O, de Matthew Henry zegt het zo mooi:

‘Vreugdeolie, die het gelaat doet blinken in plaats van treuren.
Het gewaad des lof (lofgewaad) die prachtige klederen zoals die op dankdagen werden gedragen, in plaats van een benauwde geest.’

En dan komen mijn gedachten als vanzelf bij Jesaja 52:1,2; waar klinkt: ‘Word wakker, word wakker! Sta op, schudt het stof van je af!
Jezus is gekomen, we hoeven niet meer weg te kwijnen en onder het stof en de as te zitten.
Hij staat klaar met vreugdeolie, met een lofgewaad.
Hij wil ons bevrijden, genezen en herstellen.

Neem Zijn verlossing aan en schudt de ketenen van de gebondenheid van je af.
Hij heeft de satan overwonnen, de boze heeft geen macht meer over je als je Zijn verlossing aanneemt.

In mij dringt de boodschap om het uit te roepen; Word wakker, word toch wakker!
Sta op en schudt het stof van je af en neem je plaats in Zijn koninkrijk in!
Laat Hem je overgieten met de vreugdeolie en je gelaat zal gaan blinken.
Neem het lofgewaad van Hem aan en trek die prachtige klederen aan; het kleed van redding en de mantel van gerechtigheid.
En neem zo je plaats in in Gods koninkrijk, in Zijn wijngaard, als levende, sterke bomen, die vruchtdragen en Hem verheerlijken.

En dan kom ik uit bij wat er op het kalendertje* staat:

Welk een goddelijke wraak is het als God onze missers gebruikt om ons te vormen, waardoor Hij ons nog beter kan gebruiken.

Moge God de vijand beroven door uit het kwade zoveel goeds voort te brengen
dat satan er spijt van krijgt dat hij ons ooit tot zonde leidde.

Lieve Vader in de hemel.
Dank U wel, dat het met de zondeval voor U niet over en uit was met ons mensen, maar dat U de Here Jezus zond, Uw eigen Zoon, om voor ons te lijden en te sterven aan het kruis op Golgotha.
Dank U wel, voor dit onvoorstelbaar, grote genadegeschenk.
Dank U wel, dat U alles kunt gebruiken om ons te vormen, zodat we alleen maar bruikbaarder worden in Uw koninkrijk.
Al onze missers, al onze fouten en gebreken, kunt U gebruiken en er iets goeds uit doen voortkomen, als wij U Uw gang laten gaan en openstaan voor de leiding van Uw Heilige Geest.
Dank U wel, Heer Jezus, voor de kroon!
Dank U wel voor de vreugdeolie!
Dank U wel voor het lofgewaad!
Dank U wel voor de nieuwe naam!
Laat ons zo stralen van vreugde, Vader, in onze prachtige klederen die we hebben ontvangen, met onze nieuwe naam, tot eer en verheerlijking van die van U.
In Jezus’ Naam.

- Amen –

Word wakker en schud het stof van je af.
Verzamel je krachten en kleed je in je mooiste klederen.
Ruk in Zijn kracht de ketenen van je hals en sta op.
Neem je plaats in; je bent immers van koninklijk komaf.

Zie de Messias, Hij is gekomen om te verlossen en bevrijden,
Hij wil troosten hen die treuren, helen de gebrokenen van hart.
In Zijn hand is een kroon voor op je hoofd,
vreugdeolie, om je gezicht te doen stralen,
en een lofgewaad die de plaats inneemt van alle wanhoop en rouw.
Neem het aan, laat niets je nog langer van Hem scheiden.

Word wakker, sta op en ontvang een nieuwe naam.
Straal, weerspiegel wie Hij is in jou.
Wees sterk en draag veel vrucht.
Loof en prijs in alles Zijn heilige Naam.

©Rita Klapwijk

Week 44 - Hulp

'Als de HEERE niet mijn Helper was geweest,
had mijn ziel bijna in de stilte gewoond.
Toen ik zei: Mijn voet wankelt,
ondersteunde Uw goedertierenheid mij, HEERE.'
HSV

'Heer, als U me niet te hulp gekomen was,
ik had mijzelf tot de doden moeten rekenen.
Steeds als ik dacht te bezwijken,
hield Uw liefde me staande.'
GNB

Psalm 94:17,18

Er zijn vele momenten in mijn (ons) leven geweest waarvan ik kan zeggen:
‘Heere, als U mij niet te hulp was gekomen, als U niet mijn Helper was geweest, dan …
Steeds als ik dacht te bezwijken, hield Uw liefde mij staande.’
Velen van ons zullen die momenten ook wel kennen van het gevoel hebben niet meer verder te kunnen, er aan onderdoor te gaan, of met de woorden van de Psalmist te spreken, te bezwijken.

Misschien ga jij nu wel door zo’n periode heen, waarin je het gevoel hebt niet meer verder te kunnen en sta je voor je gevoel aan de afgrond en je voelt je voet wankelen.
Eén keer zwikken en je stort die afgrond in …
Je weet wel dat God je Helper is en je weet wel dat Hij voor je zorgt en je kent de Bijbel wel en al die mooie bemoedigende teksten, maar je gevoel zegt je dat het bijna voorbij is en je het einde van je kunnen nadert.
Nog één dingetje en …

Of misschien lees je dit en ken je God helemaal niet.
Ben je hier ‘toevallig’ terecht gekomen omdat je iets zocht of …, en herken je jezelf in deze woorden en is er iets dat je ‘trekt’ om verder te lezen, omdat je zoiets hebt, van ‘ik heb toch niets meer te verliezen’.

Eén ding weet ik zeker, hoe je hier ook bent gekomen en om wat voor reden dan ook, niets gebeurd bij toeval.
God heeft jou hier gebracht om je te vertellen, het zij voor het eerst of voor de zoveelste keer, dat Hij jou ziet!
Jou, je situatie, je pijn, je verdriet, je moeiten, je zorgen, je ellende, ja, alles ziet Hij en Hij kent elk detail van jouw leven.
Niets is voor Hem verborgen.
En vandaag, nu, op dit moment wil Hij jou ontmoeten en jou vertellen dat Hij van je houdt, je wilt helpen en voor jou wilt zorgen.

O, wat wil God graag Degene voor jou zijn als Hij was voor de Psalmist!
Wat verlangt Hij daar naar!
Hij houdt immers zoveel van jou!

Je hoeft het niet te begrijpen hoe dat nu zou kunnen, het is gewoon zo.
Je hoeft er ook niets voor te doen, noch te laten.
Je kunt ook niets doen waardoor Hij meer van je gaat houden en er is ook niets dat je kunt doen, waardoor Hij minder van je gaat houden.
Hij houdt van jou en wil je Helper zijn.
Hij verlangt ernaar om vreugde en vrede te brengen in jouw leven.
Hoop en toekomst.

Voel je zachtjes die hand aan je kin, die hem zachtjes aanraakt?
Nee, het is geen dwingend gevoel, God dwingt niemand om Hem aan te kijken, maar gewoon heel zachtjes als een tinteling, een briesje wind wat langs je hals, je kin, strijkt.
Kijk omhoog, naar boven en niet meer naar de grond; daar is geen hulp.
Nee, kijk omhoog en zie Hem.
Hij zal Zich op de één of andere manier aan jou laten zien.
Een zonnestraal, een vlinder, een vogeltje, een duif.
Een belletje, een kaartje, een mailtje, deze woorden, de Bijbelverzen hierboven …
God is een God die ook door anderen en andere dingen Zich laat zien.
Zijn hulp komt soms op de vreemdste manieren en op een tijdstip dat je het niet, of niet meer, verwacht.
Maar Hij komt!

Het is echter aan jou de keus of je die toegestoken hand wil vastgrijpen of niet.
God zal je niet dwingen, al heeft Hij nog zoveel verdriet om een ieder die Zijn hand wegduwt in plaats van vastgrijpt.
Hoeveel pijn en verdriet het Hem ook doet, Hij zal je keuze respecteren en geduldig blijven wachten tot je het opgeeft met zelf te vechten en je Zijn hand vastgrijpt, zodat Hij je uit die kolkende woeste golven, die je dreigen te verdrinken, kan trekken.

Hij wil je schoonwassen met het bloed van Zijn Zoon, Jezus, Die voor al jouw zonden is gestorven en Hij wil je Zijn mantel van verlossing, van bevrijding, van gerechtigheid, aandoen.
Zijn Geest wil Hij je geven om in je te wonen, zodat je nooit en ook nooit meer alleen zult zijn, want Hij is altijd in je.
Zijn Geest zal je kracht zijn, je troost, je sterkte, je bijstand, je onderwijzer.
Zijn Geest zal je binnenste vullen met vrede, een vrede die alle verstand te boven gaat.
Een vrede die van God Zelf komt.
Een vrede, niet zoals de wereld hem kent, maar alleen zoals Jezus hem kan geven.

Nee, je problemen zullen niet in één keer weg zijn of opgelost, maar je zult er niet meer alleen doorheen hoeven te gaan en de lasten zul je niet meer alleen hoeven te dragen, want Hij zal je Helper zijn.
Zijn liefde zal je staande houden.
Ook al denk je dat je zult bezwijken, Hij zal je nooit meer te dragen geven dan je aankunt.
En met alle moeiten, zorgen, problemen, pijn en verdriet, zal Hij ook voor de uitkomst zorgen.

Het enige dat Hij van jou vraagt is geloof en vertrouwen.
Kom, Hij wacht.

 Lieve Vader in de hemel.
O, wat verlangt U ernaar dat wij met alles naar U toe komen.
Met al onze zorgen, onze beslommeringen, onze moeiten en pijnen, ons verdriet.
Ach, Heere, met alles.
Niets is voor U te min of te klein, want Uw liefde voor ons is zo oneindig groot, dat alles wat ons aangaat of ons betreft, U in het hart raakt.
Maar U respecteer ook onze keuze om het zelf te willen doen.
Het doet U oneindig veel verdriet, maar U respecteert het, en wacht …
Welk een liefde ligt er ook in dat wachten.
Hoe moeilijk moet dit ook voor U zijn, kunnen helpen, willen helpen, maar niet mogen helpen omdat de ander Uw hand wegduwt en het niet wilt.
O Vader, ik ken slechts een kleine fractie van die pijn en dat verdriet als ouder.
Maar bij U, het gaat zoveel dieper, is zoveel groter, omdat U de reikwijdte van alles kent, van wat wij onszelf aandoen en te kort doen.
Heere, Vader God, ik bid U voor een ieder die Uw hulp nodig heeft; of ze U nu kennen of niet.
Heere, allemaal zullen we op de juiste tijd hulp van U ontvangen als wij onze hulp zoeken bij U.
U laat niemand in de kou staan.
Uw liefdevolle Vaderhart wacht op een ieder die zich buigt en erkent dat hij/zij het zelf niet kan.
En de hemel zal juichen van vreugde bij elk mensenkind dat zich tot U keert.
En de lofgezangen zullen door de hemel klinken bij het getuigenis van hun mond, als zij gaan vertellen over de redding die U heeft gebracht.
Over de hulp, die U heeft geschonken.
Over de liefde van U, die hen staande hield.
O Vader, laat zo Uw liefde door deze woorden heen klinken en mensenharten raken en tot U trekken.
In Jezus' Naam.

- Amen -

 Als de grond onder je wegzakt
en je voeten wankelen.
Als je niet meer verder kunt;
en denkt, nu is alles voorbij.

Als de stilte je ziel bijna heeft omhuld
en diepe duisternis haar vergezeld.
Als het leven ondraaglijk wordt
en het einde nabij.

Weet dan,
er is er Eén Wiens liefde
jou staande kan houden
als jij denkt te bezwijken.
Geef je over aan Hem,
Op Zijn hulp kun je rekenen.
Zijn liefde en trouw
zullen niet van je wijken.

Gods rijke zegen en een liefdevolle groet,

Rita

Week 25 - Zwakheid

Je hebt niet meer dan Mijn genade nodig, want kracht wordt zichtbaar in zwakheid.
NBV

Maar Hij heeft tegen mij gezegd: Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij komt wonen.
HSV

2 Korinthe 12:9

Voor de komende week een hele bekende Bijbeltekst, tenminste, ik denk dat het voor de meesten toch wel een heel bekende Bijbeltekst is en ik kan me ook zo voorstellen dat menigeen hem ook zichzelf al eens (of misschien wel meer dan eens) heeft voorgehouden om zichzelf ermee te bemoedigen of aan te sporen.

‘Mijn genade is voor jou genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht’; ‘Je hebt niet meer dan Mijn genade nodig, want kracht wordt zichtbaat in zwakheid.’

Terwijl ik over deze woorden nadacht, kwam het lied ‘U bent mijn schuilplaats, Heer’ in mijn gedachten.

U bent mijn schuilplaats Heer,
U vult mijn hart steeds weer
met een verlossingslied.
Telkens als ik angstig ben,
steun ik op U.
Ik vertrouw op U.
Als ik zwak ben, ben ik sterk
in de kracht van mijn Heer.
(Opwekking 176)

Het is één van mijn lievelingsliederen.
Ik heb dit lied heel wat keren gezongen en mezelf voorgehouden in de jaren die achter me liggen en als we het ’s zondags in de gemeente zongen, dan liepen de tranen me over de wangen, zo’n realiteit was dit lied voor mij.
Wat had*, en heb ik het nodig dat Hij mijn hart zou vullen met een lied van verlossing, van hoop, van bemoediging, van vertrouwen dat Hij alles in Zijn hand heeft, dat Hij erbij is en er niets buiten Hem om gebeurt.
Wat had, en heb ik het nodig om mezelf voor te houden dat Ik op Hem moest steunen als ik bang was, want de omstandigheden verblindden soms zo mijn zicht op Hem, op Zijn Grootheid en Almacht.
Wat was, en is het belangrijk om mijzelf voor te houden en uit te spreken, te zingen: Ik vertrouw op U, zodat alle andere stemmen in mij het zwijgen opgelegd werden en mijn blik alleen nog maar omhoog gericht was op Hem.
Wat was, en is het belangrijk om mezelf Zijn woord voor te houden en eigen te maken, dat als ik zwak ben Zijn kracht in mij zichtbaar wordt; niet meer ik, maar Hij!
Nog ligt het in mijn  herinnering hoe de tranen over mijn wangen liepen terwijl ik de woorden zong: ‘Als ik zwak ben, ben ik sterk in de kracht van mijn Heer…’
Oh, en ik voelde me zo vaak alles behalve sterk, maar Zijn woord zei het (en zegt het) en dat wilde ik me toe-eigenen en ik het uit gaan spreken.
Ik ben vanuit de Psalmen teksten op gaan schrijven en heb ze tot gebeden samengevoegd en dan slingerde ik het gebed als het ware de ruimte (in dit geval de hemelse gewesten) in zoals David de stenen met een slinger, om de boze het zwijgen op te leggen.
Als ik zwak ben, ben ik sterk in de kracht van de Heer …
‘Mijn genade is voor jou genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.’

Zijn genade, genoeg.
Zijn kracht, zichtbaar, volbracht.

Na de moeilijke jaren met twee jongens die depressief waren na jarenlang pesten, was er van mijn persoontje niet veel meer over dan een bang vogeltje.
Het vele thuiszitten had mijn, toch al niet zo’n grote, zelfvertrouwen nog meer beschadigd en mensenvrees stak de kop op.
Wie was ik nu eigenlijk nog?
Een falende moeder, die niet meer wist wat er eigenlijk in de wereld gaande was, die haar leven leefde in alles gericht op haar kinderen om ze te helpen te overleven.
Ik had het gevoel alsof ik een paar jaar buiten de wereld had gestaan en geleefd.
In die periode was men in onze gemeente ook bezig met de gaventest.
Iedereen kon zo’n test invullen, zo kon je zien waar je gaven en talenten lagen.
Maar ach, wat kon ik nu nog invullen; alles was voor mijn gevoel en in mijn beleving verleden tijd.
Dat kon ik, zo was ik, maar nu?
Heel wat tranen heb ik toen opnieuw vergoten en ik voelde me meer dan ooit een grote mislukkeling.
Zie je wel, ik ben niets meer…
Wat had God nu nog aan mij?

Maar als God ergens aan begint, dan maakt Hij het ook af!
Ik was Zijn kind en het goede werk dat Hij in mij was begonnen, al zo vele jaren terug, zal Hij afmaken!
En alle dingen die in ons leven gebeuren, kan Hij gebruiken om ons te vormen en te kneden, zo ook de zware gedeelten in ons leven; misschien wel juist de zware perioden.
Zo heeft Hij alles wat er is gebeurd, toen, maar ook nog de dingen in de jaren daarna, gebruik om mij hier te brengen waar ik nu ben.

Ik was zwak en klein, ontmoedigd door alles wat er was gebeurd en wat mensen erover gezegd hadden, ontmoedigd doordat het bij anderen allemaal beter ging en zij niet zoveel problemen hadden als ik, als wij.
Het liefst had ik mezelf verstopt en was nooit meer te voorschijn gekomen, zo klein, onzeker en mislukt voelde ik mij
Maar God had duidelijk andere plannen.
Hij hield teveel van mij om mij te laten zoals ik was en Hij reikte mij mogelijkheden aan waarmee ik aan de slag kon gaan en leidde mij van het één naar het ander.
(en nog steeds, want Hij gaat door)

En het was in dit proces dat ik ging ervaren en zien, dat als ben ik zwak, als Ik het overgeeft aan God, Hij het uitwerkt en gaat doen.
Het was in dit proces dat ik ben gaan zien hoe Zijn kracht zichtbaar wordt in mijn zwakheid en dat ik daardoor tot dingen in staat ben die ik anders nooit had gedaan of kunnen doen.
Het is door dit proces dat ik meer en meer van Hem ben gaan zien wie Hij is en wie Hij wil zijn als ik Hem daarvoor de kans geef.
Mijn geloof en vertrouwen in Hem zijn gegroeid.
Waardoor?
Simpelweg door naar Hem toe te gaan en Hem te bekennen, ‘Heer, ik kan het niet; hier ben ik, doe U het maar.’
Mijn belofte aan Hem ‘Heer, ik zal doen wat U op mijn pad brengt’ heeft ertoe geleid dat Hij Zijn kracht kon openbaren in mij.

We hoeven geen grote en sterke mannen en vrouwen te zijn, misschien wel juist niet.
Onze zienswijze op sterk en krachtig is anders dan die van God.
Als alles voor de wind gaat en alles wat we aanraken bij wijze van spreken in goud verandert, dan moeten we er voor waken niet in eigen kracht dingen te gaan doen.
Dan moeten we er voor waken om niet hoogmoedig te worden, zo van, dat heb ik toch weer eens mooi en goed gedaan.

En dan komen we weer bij Paulus aan, bij het waarom dit woord aan Hem werd gegeven.
Paulus had heel bijzondere dingen gezien, dingen waarmee hij alle aandacht naar zichzelf zou toe kunnen trekken en waardoor mensen naar hem op zouden kunnen gaan kijken.
Om te verhinderen dat dat zou gebeuren werd hem ‘een doorn in het vlees gegeven: een engel die hem met vuisten sloeg’.
Wat dit precies was, staat nergens beschreven, het doet er blijkbaar niet toe.
Driemaal bad Paulus dat het van hem weggenomen zou worden, maar Gods antwoord was: ‘Mijn genade is jou genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.’

Wat de doorn ook was, het was duidelijk wel iets wat hem hinderde in zijn bediening, iets waar hij echt last van had, iedere dag.
Maar dit zorgde er tegelijkertijd voor, dat hij zich heel erg bewust was van hoezeer hij God nodig had om te kunnen doen waartoe hij geroepen was.

‘Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij komt wonen.
Daarom heb ik een behagen in zwakheden: in smadelijke behandelingen, in noden, in vervolgingen, in benauwdheden, om Christus' wil.
Want wanneer ik zwak ben, dan ben ik machtig.’ (vers 9b en 10)

Paulus verlangde er naar dat de kracht van Christus in hem zou wonen en daarom kon hij zeggen dat hij vreugde vond in alle smadelijke behandelingen, vervolgingen, noden en ontberingen.
Want juist op de momenten dat hij zo zwak was, ervoer hij de kracht van Christus in hem.
Hij besefte dat als hij zwak was, tegelijkertijd machtig was doordat Christus’ kracht in hem openbaar werd.
Niet hij, maar Christus was dan aan het werk.

En dat geldt ook voor ons.
We hoeven dus niet bang te zijn als er van alles en nog wat in ons leven gebeurt.
We hoeven niet bang te zijn dat we het niet aankunnen of dat we niet verder kunnen.
We hoeven niet bang te zijn als we dingen moeten doen waarvan we denken dat we ze helemaal niet kunnen of aankunnen.
Als wij zwak zijn, en we gaan daarmee naar God de Vader, dan zal Christus’ kracht in ons zichtbaar worden.

Hoe meer wij van ons leven overgeven aan God, hoe meer Christus’ kracht in ons zal wonen en zichtbaar zal worden.
Hoe meer wij ontdekken en erkennen dat wij zwak zijn en het van Hem gaan verwachten, hoe meer wij Hem aan het werk gaan zien.
En hoe meer wij Hem aan het werk gaan zien, hoe meer wij van Hem gaan getuigen.
Hoe meer wij van Hem gaan getuigen hoe meer er zichtbaar wordt van Hem.
Hoe meer er zichtbaar wordt van Hem, hoe minder zichtbaar wordt van onszelf.
En hoe minder er zichtbaar wordt van onszelf, hoe meer er weer zichtbaar wordt van Hem.
Hoe meer er weer zichtbaar wordt van Hem, hoe meer blijkt dat wij op Hem zijn gaan lijken.

Willen we meer op Hem gaan lijken?
Laten we dan blij zijn met onze zwakheden, want dan kan Hij Zijn kracht in ons openbaren en zal de wereld Hem zien.


Lieve Vader in de hemel.
Meer van U zien, meer op U gaan lijken is waar ik naar verlang, maar soms vind ik het heel moeilijk dat dat juist vaak alleen maar mogelijk lijkt te zijn door allerlei moeilijkheden en noden heen.
Als ik bid of zing: ‘Laat Uw glorie zien’ dan zou ik dat het liefst zien zonder allerlei moeiten, pijn en verdriet en zorgen waarin U toont wie U bent.
Maar ik weet, Vader, dat de kans dan heel groot is het verkeerd uitpakt, want ik zou rond gaan vertellen welk een ervaring ik heb gehad en hoe U mij uitgekozen had om Uzelf te laten zien enz. enz.
Tenminste, dat kan ik me hierbij zo voorstellen, Vader.
Maar na alles waar ik, wij als gezin, doorheen zijn gegaan, Vader, wil ik U ervoor danken dat U Zichzelf zo hebt laten zien aan mij, aan ons.
Ik zou er zelf nooit voor hebben gekozen, Vader, maar nu, achteraf, kan ik wel zeggen dat ik het niet had willen missen en dat ik er op een bepaalde manier eigenlijk blij en dankbaar om ben.
Want ik heb U gezien in dit alles, keer op keer.
Ik heb Uw kracht in mijn zwakheid ervaren.
En daarmee is ook het verlangen gekomen om te getuigen van Uw liefde en grootheid.
Om anderen te bemoedigen en te vertellen van Uw daden.
Ik weet, Uw kracht woont in mij!
Uw kracht, die juist zichtbaar wordt als ik zwak ben.
O vader, ik dank U voor alle moeilijkheden die er geweest zijn en die er nog steeds zijn of misschien nog komen.
Ik dank U ervoor, want ik weet dat U alles kunt gebruiken om mij meer te vormen en te kneden naar Uw beeld en gelijkenis.
Ik weet dat het mij heel dicht bij U houdt omdat ik het alleen niet kan en dat ik daardoor meer van Uw kracht, macht en liefde zien kan.
Ik dank U, en prijs Uw Heilige Naam voor wie U bent.
Ik dank U, voor Uw liefde voor mij, voor mijn gezin.
U bent een groot God en mijn liefdevolle Vader!
Ik bid U voor hen die het nu moeilijk hebben; wiens leven op dit moment in puin ligt door welke reden dan ook.
Ik bid voor hen, dat zij in hun zwakheid zich naar U zullen uitstrekken zodat Uw kracht ook in hen zal wonen en zichtbaar zal worden.
Dat zij niet bang zullen zijn voor hun zwakheid, maar juist dankbaar en blij omdat nu Uw kracht, Heer Jezus, hen sterk zal maken.
En Uw kracht is een onoverwinnelijke kracht!
Met en door U kunnen wij alles aan!
Als wij zwak zijn, juist dan zijn wij sterk door U!
O Vader, ontferm U zo over een ieder van ons en maak ons, net als Paulus, tot trouwe en krachtige diensknechten van U.
Zodat wij net als Paulus zullen roemen in onze zwakheden, opdat de kracht van Christus in ons komt wonen.
In Jezus’ Naam.

- Amen -

Ik werd uitgelachen
en tegengewerkt om mijn geloof in Hem.
Ik bad en smeekte
of Hij het weg wilde nemen.
Maar Hij antwoordde
toen ik het Hem vroeg:
‘Mijn genade is jou genoeg.
Want Mijn kracht
wordt in jouw zwakheid
volbracht!’

Ik had pijn,
werd belemmerd in mijn doen en laten.
Ik bad en smeekte
of Hij het weg wilde nemen.
Maar Hij antwoordde
toen ik het Hem vroeg:
Mijn genade is jou genoeg.
Want Mijn kracht
wordt in jouw zwakheid
volbracht!’

Ik tobde en worstelde
met vele zorgen en moeilijkheden.
Ik bad en smeekte
of Hij het weg wilde nemen.
Maar Hij antwoordde
toen ik het Hem vroeg:
‘Mijn genade is jou genoeg.
Want Mijn kracht
wordt in jouw zwakheid
volbracht!’

Mijn genade is jou genoeg!
Ik kreeg misschien niet dat
waar ik precies om vroeg.
Maar ik leerde:
in mijn zwakheid ben ik sterk
door de kracht van Christus
die in mij werkt.

Gods zegen,
en een liefdevolle groet,
Rita



* Ik spreek hier in de verleden tijd omdat het hier een situatie uit het verleden betreft, maar dat wil niet zeggen dat alles wat ik hier in de verleden tijd schrijf niet meer nodig zou hebben; wat voor toen gold, geldt nog steeds.