Posts tonen met het label vallen en opstaan. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vallen en opstaan. Alle posts tonen

zondag 2 juni 2013

Week 23 - Levend geloof

'Kom nu, laten wij samen een rechtszaak voeren, zegt de HEERE.
Al waren uw zonden als scharlaken, ze zullen wit worden als sneeuw;
al waren ze rood als karmozijn, ze zullen worden als witte wol.'
HSV

'Laten wij zien wie gelijk heeft.
Jullie zonden zijn rood als karmijn, paars als purper;
toch kunnen ze blank worden als sneeuw, wit als wol.'
GNB

Jesaja 1:18


Levend geloof; geloof dat leeft.
Niet alleen zeggen dat je gelooft, maar laten zien in je houding, gedrag, in je manier van leven, in wat je wel en niet doet, wel en niet zegt.
Hem dat laten toepassen in je leven, staat er op het kalendertje.

Ik las Jesaja 1 eerst maar eens in zijn geheel en proef hoe ontzettend belangrijk gehoorzaamheid voor God is.
Maar dan ook gehoorzaamheid aan God in alles en niet alleen in bepaalde dingen of op bepaalde gebieden.
In dit hoofdstuk klaagt God Zijn volk aan.
Ze brengen de voorgeschreven offers, ze lopen de tempel plat om Hem te vereren, ze houden de voorgeschreven feesten en samenkomsten, maar God walgt ervan, staat er.
Hij verafschuwt ze.
Hij kan ze niet langer verdragen.
Hij heeft het volk grootgebracht en opgevoed, maar ze zijn tegen Hem in opstand gekomen.

God zegt over Zijn volk in vers 3: Een rund kent zijn bezitter en een ezel de kribbe van zijn eigenaar, maar Israël heeft geen kennis, Mijn volk heeft geen inzicht.
Oftewel, Israël is nog dommer dan de rund en de ezel.
Zij kennen tenminste nog de hand die hen voed en die voor hen zorgt.
Maar het volk Israël heeft Hem de rug toegekeerd, heeft Hem verlaten.
Hem verworpen, zich van Hem vervreemd …
En ze blijven zich verzetten.
Het is zelfs zo erg, dat God Zijn ogen gesloten houdt als zij hun handen smekend omhoog heffen, dat Hij niet luistert, hoelang ze ook bidden.
Hun onrecht, hun zonden, hun wandaden staan als een onoverbrugbare kloof tussen hen en God in.

Was je, reinig je, keer je af van … roept God Zijn volk toe.
Jullie handen zitten vol bloed.
Houdt op met kwaad doen en leer goed te doen, help …

laten we zien wie er gelijk heeft.
Laten we een rechtszaak aanspannen.
Jullie en Ik …
En in één adem er achteraan: ‘Al waren uw zonden als scharlaken, ze zullen wit worden als sneeuw; al waren ze rood als karmozijn, ze zullen worden als witte wol.’

Luister; wees gewillig en bereid om te luisteren.
Wees gehoorzaam, dan …
Maar als je ongehoorzaam bent, dan …
De woorden van Jesaja gelden ook voor ons, zijn ook Gods waarschuwing aan ons.
Zonden.
Vergeving.
Gehoorzaamheid.

Ik kijk en zoek verder.
Levend geloof.
Geloof …

Mijn oog wordt getrokken door een tekst uit Lucas 5.
Vers 1 - Bij het zien van hun geloof zei Hij tegen de man: ‘Uw zonden zijn u vergeven.’
Het verhaal van de verlamde man die door zijn vrienden naar Jezus wordt gebracht om genezing te kunnen ontvangen.
Het huis waar Jezus was, was echter zo vol dat ze niet naar binnen konden.
Maar ze gaven niet op.
Ze gingen naar het dak toe, maakten er een gat in en lieten hun vriend met bed en al door dit gat naar beneden zakken vlak voor Jezus.
Dan staat er in Lucas 5:20: Bij het zien van hun geloof zei Hij (Jezus) tegen de man: ‘Uw zonden zijn u vergeven.’
De farizeeërs en schriftgeleerden vallen hier natuurlijk geweldig over, wie denkt Hij wel niet dat Hij, Jezus, is.
Wat een godslastering.
Maar Jezus kent hun gedachten en gaat daarop in door te laten zien dat Hij zowel de macht heeft om zonden te vergeven, als om te genezen.
Hij zegt daarom tegen de verlamde man dat hij op moet staan, zijn bed op moet pakken en naar huis moet gaan.
En de man staat op, pakt zijn bed en gaat, God lovend en prijzend, naar huis.

Levend geloof.
Zonden.
Vergeving.
Gehoorzaamheid.

Levend geloof!
De vrienden hadden geloof dat Jezus hun vriend kon genezen, maar als ze het daarbij hadden gelaten, zou hun vriend waarschijnlijk nooit genezen zijn.
Nee, ze geloofden dat Jezus het kon en daarom kwamen ze in actie en pakten hun vriend met bed en al op om hem naar Jezus toe te brengen.
Ze lieten zich ook niet tegenhouden door een dichte muur van mensen, maar waren vindingrijk en gingen naar het dak waar zij een gat in maakten om zo toch hun vriend maar bij Jezus te kunnen brengen.
Het gat dat zij moesten maken was niet een klein gaatje, want ze lieten hun vriend immers met bed en al naar beneden zakken, dus het gat waarover gesproken wordt is een behoorlijk groot gat en heeft hun heel wat gekost om te maken.

Levend geloof.
Praktisch.
Vindingrijk.
’t Mag wat kosten.
Liefde.
Bewogenheid.
Geloof: Hij kan het!
Gehoorzaamheid: Doen en gaan.

En dan: ‘Uw zonden zijn u vergeven!’
De ziel is voor Jezus belangrijker dan het lichaam.
Dat de ziel gered wordt, staat boven weer kunnen lopen.
Rein voor God kunnen verschijnen is van grotere waarde (= de grootste waarde) dan een lichaam dat gezond is en alles kan.
Misschien waren het zijn zonden wel die tussen hem en God instonden, dat weet ik niet.
Dit is immers niet altijd het geval, dat laat een ander voorbeeld uit de Bijbel ons wel zien.
Zie: Johannes 9:3
Maar Jezus zag het geloof (het levende geloof, want ze zetten hun geloof om in daden) van deze mannen en zei: Je zonden zijn je vergeven en daarna ontving de man ook genezing.
Doch de genezing werd pas zichtbaar en tastbaar, toen de man zelf ook opstond,zijn matras oppakte en ging.

Levend geloof.
Vergeving van zonden.
Geloof: horen.
Gehoorzaamheid: doen en gaan.

Mijn gedachten gaan zo van het één naar het ander.
Soms wordt het één geheel, één verhaal, nu gaan mijn gedachten van het één naar het ander.
Soms is dat ook goed, om zo uiteindelijk te kunnen komen waar God mij (ons) hebben wil, namelijk aan Zijn hart, bij Zijn wil.

God houdt van mij met heel Zijn  hart, vertelt het kalendertje mij.
Hij heeft van Zijn kant uit alles gedaan om mij te bevrijden.
Het leven van Zijn Zoon, onze Here Jezus, getuigt daarvan.
En dan Hem de ruimte geven dat te laten toepassen in mijn (ons) leven.

‘Kom nu, laten wij samen een rechtszaak voeren, zegt de HEERE.’


Lieve Vader in de hemel.
Als er zonde in mijn leven is, zonde, die tussen U en mij in staat, laat mij dit dan zien.
Open mijn ogen daarvoor.
Soms ben ik mij er namelijk niet eens van bewust.
Verborgen zonden, noemt David ze, Vader.
Laat mij het zien, Vader, zoals U Uw volk in dit hoofdstuk van Jesaja hun zonden voorhield; al hun ongerechtigheden.
Dan kan en zal ik belijden.

‘Al waren uw zonden als scharlaken, ze zullen wit worden als sneeuw;
al waren ze rood als karmozijn, ze zullen worden als witte wol.’

HEER, ik wil luisteren naar wat U hebt te zeggen, ik wil niet koppig zijn.
Doe mij Uw stem horen, doe mij Uw stem verstaan.
Vergeef mij en help mij mij af te keren van wat U mij laat zien.
Vergeef mij, en mijn hart zal weer wit zijn als sneeuw, als witte wol.
Laat mijn geloof, Vader, zijn een levend geloof, dat zich afkeert  van zonde, vergeving ontvangt en in gehoorzaamheid de weg van Uw wil gaat.
Wandelend door de Geest aan Uw hand.
Groeiend, bloeiend, vruchtdragend.
Tot eer en glorie van Uw Naam.

- Amen -


Levend geloof.
Geloof dat zonden belijdt.

Levend geloof.
Leven in gehoorzaamheid.

Levend geloof.
Geloof in woord en daad.

Levend geloof.
Leven dat hoort, en gaat.

Levend geloof.
Geloof dat leeft.

Levend geloof.
Leven dat vruchten geeft.

Levend geloof.
Stapt uit en waagt.

Levend geloof.
Leven dat Hem behaagt.


Gods rijke zegen
en een liefdevolle groet,
Rita

zondag 21 oktober 2012

Week 43 - Herstel

'Want als u zich tot de HEERE bekeert, zullen uw broeders en uw kinderen barmhartigheid vinden bij hen die hen als gevangenen weggevoerd hebben, zodat zij in dit land zullen terugkomen.
De HEERE, uw God, is immers genadig en barmhartig, en zal het aangezicht niet van u afwenden als u zich tot Hem bekeert.'

HSV

'Want als u terugkeert tot de HEER, zullen uw verwanten en uw kinderen genadig behandeld worden door degenen die hen hebben weggevoerd, en zullen ze weer naar dit land mogen terugkeren.
De HEER, uw God, is immers genadig en liefdevol; als u naar Hem terugkeert, zal Hij Zich niet van u afwenden.’

NBV

2 Kronieken 30:9

‘Als je valt, luister dan niet naar de beschuldigingen en hatelijkheden van de boze.
Sta weer op en wandel met God.’

Dit is een citaat uit het stukje van de kalender van waaruit ik de stukjes schrijf.
Verder spreekt het stukje nog van weer opstaan en verder wandelen met God; net zo vaak totdat je vrij bent.
Van vasthoudend moeten zijn en geduld hebben.
Maar het citaat dat ik heb aangehaald, is wat er voor mij uitspringt.

Wat heb ik al veel strijd geleverd (en soms nog) om dit in de praktijk te kunnen brengen.
Weten is namelijk één ding, maar uitvoeren een tweede.
Want wat hebben gevoelens en gedachten een enorme kracht!
Wat kunnen we daarin gigantisch worden aangevallen en wat is het soms niet verschrikkelijk moeilijk om daar tegen te vechten.
En wat kan de verleiding dan soms groot zijn om maar toe te geven aan gevoelens en/of gedachten.

Ik weet niet hoe het met jou is, maar gevoelens en gedachten kunnen mij helemaal onderuit halen en mij het opstaan beletten.
Vooral als ik vaker over hetzelfde struikel of val.
Terwijl ik hier mee bezig ben, hoor ik in de verte nog de woorden nagalmen: ‘Loser, mislukkeling dat je er bent.
Je kan ook niets, het komt nooit goed.
Steeds opnieuw maak je dezelfde fouten, steeds opnieuw ga je weer de mist in.
Wat ben je toch een sukkel.
Geef het nu maar op, het wordt nooit iets met jou.
Denk je nu echt dat God zo iemand als jij, die steeds weer de fout ingaat nog kan gebruiken of wil gebruiken?
Dat geloof je zelf toch niet.’
Enz. enz.

Herken je het?

Ik geloof wel dat de één daar gevoeliger voor is dan de ander, maar ik weet van mijzelf, dat dit één van mijn zwakste plekken is.
Ik ben een enorm gevoelsmens en een denker.
Dus mijn gevoelens en gedachten zijn voor mij heel belangrijk.
Dat betekent automatisch ook, dat ik me daar, op dat terrein het meest moet wapenen.
Waar de één voorzichtig moet zijn met muziek of tv, drank of vul zelf maar in, voor mij is het echt het terrein van gevoelens en gedachten.
Wat vind ik het soms moeilijk om niet te luisteren naar die beschuldigingen en die hatelijkheden die de boze in mijn hoofd wil planten.
Wat vind ik het soms moeilijk om niet toe te geven aan die gevoelens van zelfmedelijden en zelfbeklag die hieruit voorvloeien.
Wat heeft het zelfs lang geduurd voordat ik het door had, dat daar mijn zwakste plek lag, terwijl hij, de boze dat allang doorhad.
En wat heeft hij daar ge(mis)bruik van gemaakt.
Daarom sprak het bovenstaande citaat mij zo enorm aan.
Het is zeker een citaat wat ik op ga slaan en bewaren.
Want hoewel ik dit nu allang allemaal weet, het is iets wat ik mijzelf steeds opnieuw weer moet voorhouden.

We struikelen allemaal weleens en soms staan we gewoon op en kunnen we doorgaan.
Maar soms struikelen/vallen we en is het niet zo simpel.
Soms zijn we door bepaalde omstandigheden of vermoeidheid gewoon kwetsbaarder en daarmee een makkelijk doelwit voor de boze om zijn brandende pijlen op af te schieten.
De Bijbel spreekt niet voor niets over waakzaam zijn en de wapenrusting hebben we ook niet voor niets gekregen!
Het gebeurt nu eenmaal dat we als kind van God vallen en dat de boze zijn pijlen van beschuldigingen, zijn pijlen vol haat en venijn, op ons afvuurt.
Hoe zouden we anders ooit dingen kunnen leren?

Wees waakzaam, zegt Gods woord.
Met andere woorden, wees erop bedacht.
Mijn ervaring is (en vast ook van heel veel andere mensen), dat vooral als je kwetsbaar bent, waardoor maakt niet uit, de boze juist komt om je extra te belagen en zijn pijlen op je af te vuren.
Het is dus belangrijk om goed om jezelf te denken.
Je kunt het niet altijd voorkomen dat je kwetsbaar bent; teveel invloeden van buitenaf kunnen hierbij een rol spelen, maar we kunnen het wel onderkennen wanneer we kwetsbaar zijn.
Met het onderkennen kunnen we dan de nodige maatregelen nemen.
De twee meest belangrijkste dingen die je kunt doen zijn waakzaam zijn en de wapenrustig aantrekken.
Als we dan vallen en hij komt op ons af met zijn brandende pijlen van beschuldigingen en hatelijkheden, dan zullen we bemerken dat hij het is en kunnen we ons schild van geloof omhoog doen.
Zijn pijlen zullen door dat schild worden opgevangen en we kunnen vervolgens terugvechten met het Zwaard van de Geest, met Gods woord.

Dan kunnen we de bovenstaande tekst op hem afvuren.
‘Satan, mijn God is een genadig en liefdevol God.
Ja, ik ben gevallen, maar ik heb het Hem beleden, en hierdoor zal Hij Zich niet van mij afwenden.
Wat jij me voorhoudt zijn leugens; mijn God is vol liefde en genade!'


Of de woorden uit Psalm 37 (vers 23,24)
Ik laat mij leiden door de Heer, wat betekent dat als ik val, Hij Zich mij niet van mij afkeert, maar mij juist helpt om weer op te staan.
Zelfs het opstaan hoeven we dus niet alleen te doen.
Psalm 37 zegt het zelf, Hij helpt ons daarbij, al wat wij hoeven te doen is naar Hem opzien.
Schudt die hand die je vastgrijpt niet van je af door te geloven wat de boze allemaal zegt en laat je niet meezuigen naar beneden door zijn leugens.

Wat kan het moeilijk zijn om daar dan weer uit te komen.
Maar zelfs dan is het niet onmogelijk, want God blijft dicht bij je!
Hij is nooit ver weg!

Soms zijn we zover meegezogen door de boze naar beneden in de poel van beschuldigingen en hatelijkheden, dat we het gevoel kunnen hebben dat we dreigen te verdrinken in de kolkende golven daarvan.
We kunnen zover zijn meegezogen dat we er zelf niet meer uit kunnen komen en verdrinken lijkt ons voorzicht.
Probeer het dan niet zelf, maar roep het uit naar Hem en Hij zal antwoorden en je helpen.
God zorgt voor wat Hem toebehoort!

Schreeuw het naar Hem uit: ‘Heer, steek Uw hand uit en grijp mij vast; trek mij uit dit kolkende water!' (Psalm 144:7a)
'God, zie niet werkeloos toe, blijf niet zwijgen, houdt U niet doof!' (Psalm 83:2)
Heer, Uw woord zegt: ‘Wie U zijn toegedaan kunnen op U rekenen; wie bij U hun toevlucht zoeken, laat U niet in de steek.'

God hoort, God ziet, God helpt.
Steeds weer.
Hoe vaak wij ook vallen.
Laat je niet in de luren leggen door de boze met zijn leugens dat God je nu niet meer kan vergeven, dat je te vaak gezondigd heb, te vaak hetzelfde fout gedaan heb, te vaak gevallen ben.
Als God onze zonden vergeeft, doet Hij ze weg.
Hij gooit ze in de diepten van de zee (Micha 17:19).
Corrie ten Boom zou daarbij nog zeggen; en Hij zet er een bordje ‘Verboden te vissen’ bij!
God maakt geen optelsom van onze zonden, Hij vergeeft keer op keer.
Zolang wij ons maar blijven uitstrekken naar het doen van Zijn wil, dan komt de dag dat we de overwinning zullen behalen en niet meer zullen struikelen.
Dan zullen we vrij zijn.
Maar dat kan alleen door steeds opnieuw op te staan als we zijn gevallen en met Hem verder te gaan.

Laat je bemoedigen door Gods woord.
Hij heeft het ons gegeven als wapen, maar ook tot bemoediging, tot troost.

Kijk eens naar het leven van David.
God noemde hem een man naar Zijn hart, maar hoe vaak is David niet gevallen!
En toch, telkens weer is er voor David vergeving en kan en mag hij verder onder de leiding van God.
Zie eens in de Psalmen hoe vaak David niet getuigt van Gods hulp.
Laat je erdoor bemoedigen!
Open je Bijbel en lees!

En kijk eens naar het leven van de profeet Elia.
Zo zorgde zijn gebed ervoor dat het drie jaar en zes maanden niet regende, zo zit hij in zak en as, omdat Izebel hem naar het leven staat, en vraagt hij of God hem uit het leven wil wegnemen.
Maar God stuurt hem een engel, die hem wakker maakt en gebied om op te staan en wat te eten en te drinken.
Elia doet het maar gaat vervolgens weer liggen.
En opnieuw maakt de engel hem wakker: ‘Sta, eet nog iets, want er staat je nog een verre reis te wachten!’
Hij stond op, at en dronk en door de kracht van dit voedsel liep hij in 40 dagen en nachten naar de berg van God, naar de Horeb.
O, welk een bemoediging ligt hierin voor ons!

Als we zo te neer geslagen zijn zoekt God ons op.
God doet dit niet alleen voor Elia, Hij komt ook om ons te helpen.
Hij wil niet dat wij het opgeven.
Ook tegen ons zegt Hij: ‘Sta op en eet wat.’
Hij heeft ons Zijn woord gegeven, eet het, kauw erop zo lang als het nodig is, en slik het door.
Doe het opnieuw en opnieuw, net zolang tot ook jij sterk genoeg bent op weer op te staan en op reis te gaan.

Ons leven op aarde is een reis naar de eeuwigheid.
Blijf je daarop focussen!
Sta dus op en ga weer verder, je gaat niet alleen!


 O lieve Vader in de hemel, mijn hart is opgewonden over Uw liefde, over Uw trouw, over Uw vergeving, over Uw genade, over Uw hulp telkens weer.
Opgewonden door Uw woorden.
Wat een rijkdom aan bemoedigingen, aan troost, aan onderwijzing, aan …
Heere, U heeft Uw woord gegeven, maar wat gebruiken we het soms nog maar weinig zoals U het heeft bedoeld, simpelweg omdat we Uw woord gewoon  niet goed genoeg kennen.
Vergeef ons Heere, vergeef ons.
Geef ons toch een ongekende honger naar Uw Woord.
Vul ons hart met een ontembaar verlangen naar het kennen van Uw Woord.
Laat ons geen genoegen meer nemen met alleen af en toe een stukje lezen als het ons uitkomt, maar laat onze dag beginnen met een hunkering naar Uw Woord.
Voed ons, sterk ons, bekrachtig ons met Uw Woord.
Maak ons standvastig, vasthoudend, geduldig.
Help ons om steeds weer op te staan en als wij het niet meer kunnen.
Kom dan, o Vader en geef U ons weer grond onder onze voeten.
Dank U voor Uw liefde.
Dank U voor Uw trouw.
Ik prijs Uw grote Naam.


- Amen -


Er is een uitgestoken hand,
vanuit de hemel naar jou.
Als je bent gevallen,
grijp die dan vast.
Vergeet nooit
hoeveel Hij van je houdt.

Met welke beschuldigingen
en welke hatelijkheden
de boze je ook bestookt:
onthoudt: ‘Hij is de vader
van de leugen
en behoorlijk uitgekookt!


Sta op, wandel verder met God.
Wees standvastig en heb geduld.
Hij is genadig en vergevend,
altijd tot hulp bereid.
Sta op, hoe vaak je ook valt.
Wees met de kracht van Zijn Geest vervuld.

©Rita Klapwijk